Boeren uit de polder gaan zonder steun van Boerenbond naar de Raad van State tegen GRUP Afbakening Haven van Antwerpen
Boeren uit de poldergemeenten zullen de strijd tegen het GRUP Afbakening Haven van Antwerpen en voor het behoud van de polders verderzetten zonder de steun van Boerenbond. Dat is het resultaat van een ultiem overleg tussen de top van Boerenbond en de landelijke gilden van Beveren-Noord, Beveren-Zuid en Sint-Gillis-Waas, gisterenavond in Kieldrecht.
Boerenbondvoorzitter Piet Vanthemsche kwam gisterenavond voor een zestigtal boeren die de drie afdelingen vertegenwoordigen het standpunt verdedigen van de Vlaamse Regering maar hij kon op geen begrip rekenen. De kleine bijsturingen in het GRUP (het gaat hem over een uitstel van drie jaar voor de definitieve omzetting van een deel polderland naar gemaakte natuur) veranderen wezenlijk niets aan het GRUP-plan. Als het plan doorgaat moet het grootste deel van de boeren in de polder op korte of halflange termijn verdwijnen. Of er nu iets van de havenplannen in huis komt of niet. Ook Vanthemsche verklaarde – vreemd genoeg - niet te geloven in de havenuitbreidingsplannen maar hij weigert wel om zijn afdelingen in hun verzet nog langer te steunen.
De vraag van de zaal was nochtans unaniem. Maar Vanthemsche stelde dat hij zijn woord had gegeven aan de Vlaamse Regering dat Boerenbond géén steun zou geven aan een rechtsgang naar de Raad van State. Op de vraag wie hij dan als voorzitter van Boerenbond eigenlijk vertegenwoordigde kwam geen antwoord meer. Het was gelijk ook het einde van de vergadering.
Na het vertrek van de nationale voorzitter kondigden de afdelingsvoorzitters van de drie Landelijke Gilden aan dat zij zelfstandig naar de Raad van State stappen. Ook de Polder van het Land van Waas heeft intussen beslist om een procedure te starten voor de Raad van State.
Vlaamse Regering keurt ongewijzigd GRUP Afbakening Haven van Antwerpen goed
Geraamde kostprijs van de uitvoering: méér dan 1 miljard euro
De beslissing die de Vlaamse Regering vandaag genomen heeft is niet alleen dramatisch voor de honderden bewoners en landbouwers in het gebied. Ze is ook de illustratie van het feit dat Vlaanderen niet in staat is om flexibel te reageren op veranderende economische omstandigheden. Daarmee wordt bevestigd wat vorige week al uitgebreid aan bod kwam in de Vlaamse pers: de Vlaamse economie boert achteruit en doet het niet goed voor cruciale indicatoren. De kans dat men dat gaat keren met een megalomaan project zoals vandaag door de Vlaamse Regering is goedgekeurd lijkt zo goed als nul.
Het GRUP dat vandaag door de Vlaamse Regering is goedgekeurd gaat rechtstreeks terug op het \'Strategisch Plan voor de Haven van Antwerpen\' dat begin van de 21ste eeuw vorm kreeg. Dat Strategisch Plan ging uit van een aanhoudende sterke economische groei én van een blijvende groei in de containerbehandeling. Vanuit die premissen ging men bijgevolg voor een maximale havenuitbreiding op de Linkerscheldeoever.
Ondanks het feit dat alle indicatoren voorbije jaren het tegengestelde aantonen werd het plan voor een maximale uitbreiding op géén enkel moment bijgestuurd. Integendeel. Naarmate het besluitvormingsproces vorderde (Plan-MER – voorlopige vaststelling GRUP Afbakening Haven van Antwerpen) werden de planner steeds grootser én verregaander. En - nooit eerder vertoond - er worden aan het GRUP-plan onteigeningsplannen vastgekoppeld die samen met het GRUP van kracht worden. Ook al is er nog géén enkel concreet plan over de invulling van het gebied.
Heel dit proces verliep parallel met de constatatie dat het Deurgancdok – in gebruik genomen in 2005 - maar voor een fractie draait. Én dat de groeiprognoses waar men 10 jaar geleden nog van uitging stevig moeten bijgesteld.
Die feiten worden eenvoudigweg genegeerd. Op de plannen die nu zijn goedgekeurd staat een Tweede Containerdok ingekleurd dat nog véél groter is dan het Deurganckdok. Het Saeftinghedok: méér dan 4 km lang, 600 m breed. Zo staat het op de kaart. Maar ondertussen spreekt men niet meer van een Saeftinghedok maar van een Saeftinghezone. Wanneer er wat er in die zone gaat gebeuren? We zouden het ook graag weten. Maar niemand die het kan zeggen. En toch moeten de mensen er snel weg. En àlles wordt er afgebroken. Een gebied van 1.500ha. Honderden ha vruchtbare poldergrond. Méér dan 300 huizen. Uniek historisch erfgoed.
769 ha in het gebied zijn ingekleurd als zogenaamd natuurcompensatiegebied. Natuurcompensaties voor een dok dat er waarschijnlijk nooit komt. Natuur die wordt gecreëerd alsof het eeuwenoude polderlandschap een zandbak is zonder waarde en waarin men naar hartenlust kan experimenteren. Natuur speciaal aangelegd (!) voor weidevogels en waarvoor de kerkuil en de boerenzwaluw worden opgeruimd.
De beslissing die vandaag genomen is, is de illustratie van het onvermogen van de Vlaamse Regering om gepast te kunnen antwoorden op veranderende economische uitdagingen. Want het GRUP-plan is niet het resultaat van een weloverwogen strategie voor de Haven. Het is geen afweging van wat haalbaar of wenselijk is. Het is gewoon de brute inname van een gigantisch gebied polderland waar mensen, landbouw, erfgoed worden opgeruimd. En dat zonder dat daar vragen bij mogen gesteld.
In het besluitvormingsproces dat tot het GRUP geleid heeft en uiteindelijk al 10 jaar aansleept lag de focus steeds dààrop: Uitbreiding én uitvagen van wat er is. Hoe dan ook. Aanvankelijk ging dat alleen om het dorp Doel. Uiteindelijk om het ganse poldergebied. En alles wat dit in de weg stond werd deskundig onder de mat geveegd. De leefbaarheidsstudie voor Doel, de door de Vlaamse Regering bestelde studie waaruit blijkt dat Ouden Doel en Rapenburg kunnen behouden worden, de erfgoedstudie over het poldergebied...
Overal in Europa probeert men gepast te anticiperen op de economische problemen. In Vlaanderen blijft men vasthouden aan een megalomaan plan van 10 jaar geleden dat – als het al voltooid wordt - amper werkgelegenheid meebrengt en naar schatting méér dan 1 miljard euro zal kosten... Tegen dat soort van waanzin zullen wij ons blijven verzetten. Hoe dan ook. Met al de middelen die we hebben.
Chronologische analyse van de linkeroeverpolderannexaties
Maandag 1 april stelt ir. Mon Reyn in Kallo zijn nieuw boek voor "Rijk Polderland vernederd tot moerassenland. Chronologische analyse van de linkeroeverpolderannexaties." Qua vormgeving en uitvoering is dit tweede boek vergelijkbaar met het eerste "Rijk Polderland verdwenen onder baggerzand" uitgegeven in 2007. Het gaat verder met de chronologische analyse in beeld en geschrift van de jaren 2007 tot en met 2013. Er werd gestreefd naar een overzichtelijk en goed gedocumenteerd geschiedkundig werkstuk met veel feitenmateriaal, persoonlijke ervaringen en opzoekingswerk naar de intenties, de correcte interpretaties en de oorzakelijke verbanden bij de Linkeroeverpolder annexaties door Antwerpen.
Een groot deel gaat over de vele politieke manipulaties rond de afbraak van Doeldorp dat steeds wettelijk woongebied gebleven is en de strijd van de bewoners om dit dorp leefbaar te houden. Verschillende hoofdstukken zijn ook gewijd aan de derde Scheldeverdieping, de getijdenstudies en de conclusies van het slibverhaal. Waar we in het eerste boek slechts kort konden verwijzen naar het thema van de linkeroever natuurcompensaties wordt deze recente evolutie zeer uitgebreid beschreven en gecommentarieerd. De oorspronkelijk inname voor industriële investeringen is totaal gewijzigd naar meervoudige natuurvernietiging voor de inrichting van moerassen als compensatie van vroegere haveninvesteringen.
Het boek levert opnieuw het bewijs hoe het respect voor het polderverleden nooit aandacht kreeg bij de ontwikkeling van de Antwerpse haven in de historische polders van de Linker Scheldeoever.
"Waarom Doel en de polders (niet) weg moeten"
Deze week verscheen ook een tweede herwerkte druk van het boek "Waarom Doel en de polders (niet) weg moeten", waaraan 6 auteurs van en om Doel 2020 meewerkten. De eerste druk verscheen eind september 2012 maar was in januari 2013 al volledig uitgeput. Voor de tweede druk werd de tekst geactualiseerd en aangevuld met de gebeurtenissen tot maart 2013. De herziene uitgave bevat ook een aantal extra-foto's.
Waarom Doel en de polders (niet) weg moeten geeft een schets van wat zich de voorbije jaren in Doel heeft afgespeeld. Dat leest niet zelden als een thriller of een echt horror-verhaal. Voor wie in de Doel-saga al lang niet meer kan volgen geeft het boek naast een chronologisch verhaal en een begrippenapparaat ook een overzicht van al de waarden die hier de voorbije jaren, vaak op onthutsende wijze, onder druk kwamen te staan: menselijke waarden, democratische waarden, juridische waarden, natuurwaarden, cultuurwaarden, erfgoedwaarden,... Ook de economische waarden – de enige waar de overheid oog voor heeft – komen hier uitgebreid aan bod. Dat alles mét de nodige bronverwijzingen. Daarmee is dit boek een onmisbaar document voor iedereen die wil meepraten over dit dossier dat al 15 jaar op de tafel van de Vlaamse Regering ligt. Het boek is van de hand van Jan Creve, Ferdinand de Bondt, Johan De Vriendt, Denis Malcorps, Mon Reyn, Igor Rogiers en Paul Staes. Verkrijgbaar in de boekhandel voor 10 euro.
Beide boeken zijn te verkrijgen op de boekvoorstelling van het boek van Mon Reyn. En dat op maandag 1 april om 14u in het Hof van Keulen, Fabriekstraat 59 te Kallo.
Een recensie exemplaar van Waarom Doel en de polders (niet) weg moeten kan u ook gewoon via mail aanvragen. We sturen u dan per kerende een exemplaar.
Boeren en bewoners polderdorpen bezetten havensluis uit protest tegen GRUP Afbakening Haven van Antwerpen
Zo'n 100 tractoren en 130 actievoerders hebben deze morgen gedurende meer dan 2 uur de havensluis van Kallo bezet op de Linkeroever in Antwerpen. Die actie kwam er uit ongenoegen met het GRUP Afbakening Haven van Antwerpen dat vorige week door de Vlaamse Regering werd goedgekeurd. De actie is een eerste waarschuwingsactie.
Voor de bewoners en de boeren uit het gebied blijft de vernietiging van méér dan 1500 ha zonder concrete plannen onaanvaardbaar. Daarvoor zouden 350 huizen moeten verdwijnen in Doel en de omliggende poldergehuchten. Maar ook 250 landbouwbedrijven worden rechtstreeks getroffen door de voorgenomen havenuitbreiding. En dat terwijl de Vlaamse Regering momenteel niet eens weet hoe ze die havenuitbreiding wil of kan invullen!
Het zijn praktijken die thuishoren in dictatoriale regimes, niet in een democratisch bestel. In die zin beschouwen wij ons verzet tegen de plannen van de Vlaamse overheid als democratische plicht.
De actie van vandaag laat ook zien dat het verzet tegen de megalomane plannen van de Vlaamse Regering niet verzwakt. Eerder integendeel. Daarbij staan boeren en bewoners in hun protest schouder aan schouder. Naast een meerderheid van boeren namen vandaag ook delegaties van Rods, Doel 2020 en de Derde Generatie aan de actie deel.
GRUP- plan Vlaamse Regering zet in op maximale vernietiging van Wase polders
Maar kosten voor GRUP-plan blijken amper begroot
De Vlaamse Regering heeft vandaag het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP) voor het havengebied van Antwerpen goedgekeurd. Volgens de regering zal dat GRUP ervoor zorgen "dat de groei van de haven van Antwerpen samengaat met leefbare polderdorpen en een duurzame landbouw". Die omschrijving is werkelijk de schaamte voorbij.
In het GRUP kiest de Vlaamse Regering voor een uitbreiding van het havengebied met ongeveer duizend hectare. Maar er komen ook nog eens 500 ha natuurcompensaties bovenop. Hoe zo een megalomaan plan in economisch barre tijden te verantwoorden valt is een absoluut raadsel. Het Deurganckdok - operationeel sinds 2005 - draait ondertussen voor geen meter. Van de kosten voor dit GRUP-plan heeft men amper een idee.
In haar perstekst geeft de Vlaamse Regering toe dat zij pas "verder zal beslissen over de exacte invulling van de Saeftinghezone" maar toch worden er gelijk met dit plan al onteigeningsplannen goedgekeurd. Én een actieplan voor de opruiming van bewoners, gebouwen en erfgoed. Onteigeningsplannen en een actieplan voor iets dat er misschien nooit komt! Kan het absurder?
Alleen al de onteigening wordt door de federale overheidsdienst financiën op 94 miljoen euro geraamd. Maar de verwerving kost de gemeenschap een pak méér. De 'historische' kosten (delen van het gebied die reeds voorafgaand werden aangekocht door het Vlaams Gewest) zijn niet opgenomen. Net zo min als de inrichting en het beheer van de honderden ha natuurcompensatiegebieden die men er wil aanleggen.
Ook niet inbegrepen: de kapitaalsvernietiging die plaatsvindt met de verdwijning van honderden ha vruchtbare landbouwgrond, de afbraak van naar schatting 350 huizen en de onherroepelijke vernietiging van onvervangbaar historisch bouwkundig erfgoed
De zogenaamde beslissing van vandaag wordt nog voorgelegd aan het advies van de Raad van State. Toch wordt gedaan alsof alles definitief beslist is. Waarom moet er dan eigenlijk nog een advies gevraagd worden aan de Raad van State?
Doel 2020 vraagt zich ook af wie in Vlaanderen eigenlijk beslist? Eerder werd dit scenario (twee weken voor deze beslissing) al haarfijn uit de doeken gedaan door het driemanschap Verboven (VLM) – Verfaillie ('sociaal bemiddelaar') – Hemelaer (procesmanager). Vanmiddag – op het moment van de beslissing – waren deze ambtenaren al in de weer met ter plaatse in Doel en Ouden Doel de brieven te verdelen waarin de beslissing wordt toegelicht.
Als al die brieven al klaar lagen bij dit zogenaamde procesteam wat is dan eigenlijk nog de betekenis van een "beslissing van de Vlaamse Regering"?
Doel 2020 beraadt zich komende dagen over verdere actie voor het behoud van de streek. Daarin voelt het comité zich alleszins geruggesteund door de plaatselijke comités en bewoners én het gemeentebestuur van Beveren.
Graag nodigen wij u uit op de boekvoorstelling 'Waarom Doel en de polders (niet) weg moeten'
Deze voorstelling vindt plaats op zaterdag 22 september om 11u in de neogotische kerk van de Broederschool, Nieuwstraat 77 te St Niklaas.
(uitgebreide mogelijkheid tot parkeren via ingang witte poort in de Nieuwstraat rechtover huisnummer 80).
Inleiding: Jean Marie Van Gavere, voorzitter Marnixring Anton van Wilderode
Gastspreker: Prof. Matthias Storme
Situering boek Denis Malcorps, medeauteur en inwoner van Doel
Overhandiging eerste exemplaar
Uitnodiging tot feestelijke receptie Dirk Vergult, voorzitter Davidsfonds St Niklaas
Er zal uitgebreid gelegenheid zijn om persoonlijk contact te hebben met de auteurs en het boek aan te schaffen.
Niet door een natuurramp of een oorlog, maar door onze eigen Vlaamse regering die zegt in onze naam te handelen. Onze beleidsmensen willen dit 700 jaar oude dorp vernietigen voor een hypothetisch containerdok (het zgn. Saeftinghedok) of een bedrijvenzone. Zijn 900 inwoners heeft de Vlaamse regering verjaagd naar enkele voorbestemde "zones", en wie toch bleef wordt dagelijks geterroriseerd door bulldozergeweld, vandalisme en intimidatie.
Doel wordt vernietigd zonder enige reden:
►Het is allesbehalve zeker dat het Saeftinghedok er ooit komt. In havenkringen is men niet meer geïnteresseerd in het Saeftinghedok en spreekt men van een 'Saeftinghezone'. Bovendien is er geen geld voor de bouw.
► Er is geen economische noodzaak voor het Saeftinghedok. Het Deurganckdok werkte in 2010 nog maar aan 16 pct (!!!) van zijn capaciteit.
► Gecombineerd zullen het Deurganckdok en het Saeftinghedok leiden tot een gigantisch verkeersinfarct op de Vlaamse wegen (20 miljoen extra vrachtwagens per jaar).
►Een containerdok brengt weinig werkplaatsen op en geen toegevoegde waarde. Het kost de samenleving veel meer dan het opbrengt.
► De Europese Seveso-richtlijn verbiedt industrie nabij een kerncentrale. Zowel de bouw van een containerdok als containers met een gevaarlijke inhoud, vormen een reëel gevaar voor de kerncentrale van Doel.
► Doel kan perfect samenleven met de bestaande haveninstallaties en –industrie
Toch vernietigt de Vlaamse regering Doel
Ondanks dat economen en zelfs politici toegeven dat de afbraak van het dorp niet nodig is voor de Antwerpse haven. Een stuk Vlaams erfgoed, een uniek stuk Vlaamse natuur, zal voorgoed worden overspoten voor een industriezone die nooit zal gebruikt worden.
Doel 2020 vindt dat de Vlaamse regering onze regering is. Wij denken dat zij volgens de wil van de Vlamingen moet regeren, en niet het belang van enkele geldbaronnen dienen. Wij verzetten ons, tot onze regering doet wat hoort: opkomen voor een nieuw en leefbaar Doel.
BOEK: Waarom Doel en de polders (niet) weg moeten
Boerenbondvoorzitter Piet Vanthemsche kwam gisterenavond voor een zestigtal boeren die de drie afdelingen vertegenwoordigen het standpunt verdedigen van de Vlaamse Regering maar hij kon op geen begrip rekenen. De kleine bijsturingen in het GRUP (het gaat hem over een uitstel van drie jaar voor de definitieve omzetting van een deel polderland naar gemaakte natuur) veranderen wezenlijk niets aan het GRUP-plan. Als het plan doorgaat moet het grootste deel van de boeren in de polder op korte of halflange termijn verdwijnen. Of er nu iets van de havenplannen in huis komt of niet. Ook Vanthemsche verklaarde – vreemd genoeg - niet te geloven in de havenuitbreidingsplannen maar hij weigert wel om zijn afdelingen in hun verzet nog langer te steunen.
De vraag van de zaal was nochtans unaniem. Maar Vanthemsche stelde dat hij zijn woord had gegeven aan de Vlaamse Regering dat Boerenbond géén steun zou geven aan een rechtsgang naar de Raad van State. Op de vraag wie hij dan als voorzitter van Boerenbond eigenlijk vertegenwoordigde kwam geen antwoord meer. Het was gelijk ook het einde van de vergadering.
Een groot deel gaat over de vele politieke manipulaties rond de afbraak van Doeldorp dat steeds wettelijk woongebied gebleven is en de strijd van de bewoners om dit dorp leefbaar te houden. Verschillende hoofdstukken zijn ook gewijd aan de derde Scheldeverdieping, de getijdenstudies en de conclusies van het slibverhaal. Waar we in het eerste boek slechts kort konden verwijzen naar het thema van de linkeroever natuurcompensaties wordt deze recente evolutie zeer uitgebreid beschreven en gecommentarieerd. De oorspronkelijk inname voor industriële investeringen is totaal gewijzigd naar meervoudige natuurvernietiging voor de inrichting van moerassen als compensatie van vroegere haveninvesteringen.
Voor de bewoners en de boeren uit het gebied blijft de vernietiging van méér dan 1500 ha zonder concrete plannen onaanvaardbaar. Daarvoor zouden 350 huizen moeten verdwijnen in Doel en de omliggende poldergehuchten. Maar ook 250 landbouwbedrijven worden rechtstreeks getroffen door de voorgenomen havenuitbreiding. En dat terwijl de Vlaamse Regering momenteel niet eens weet hoe ze die havenuitbreiding wil of kan invullen!
