BOEK: Doel2020. Het gevecht om Doel en de polder (door Jan Creve)

€ 24,- overschrijving op rek. nr. BE 26 4186 0588 9129 van Doel2020, vermelding van je adres en "Bestelling boek Doel 2020"

 
 

Persmededeling De Derde Generatie en Doel 2020, 11 november 2019

Fakkeltocht van Derde Generatie bracht 800 mensen op de been voor behoud van Doel

'De Derde Generatie', de actiegroep van jongeren uit de polder, organiseerde voor de zesde keer zijn jaarlijkse fakkeltocht in en rondom het bedreigde Scheldedorp. Het aantal deelnemers overtrof ruim dat van de vorige edities, met maar liefst 800 wandelaars die aan de stille optocht deelnamen.

De jaarlijkse fakkeltocht is bedoeld om de bewoners van het bedreigde gebied te verbinden en een hart onder de riem te steken. "In de fakkel zien we een symbool van strijdvaardigheid. Een blijvend vuur dat brandt in het hart en de geest van de bewoners en sympathisanten". De fakkeltocht groeide afgelopen jaren uit tot een indrukwekkend evenement waar steeds meer mensen uit de ruime regio naartoe komen. Ook veel oud-Doelenaars tekenden present. De fakkeltocht vertrok en eindigde in het gemeenschapshuis 'De Doolen' dat versierd was met vuurlantaars en kandelaars. De tocht ging langs vooral onbekende wegen en paden door het dorp. Uiteindelijk werd de fakkeltocht besloten met een gezellig samenzijn op de Doolen, met muziek van het muzikantenduo 'Tegen Beter Weten In'.











Persmededeling Doel 2020, 14 oktober 2019

Geen veer, wel pleziervaarten op gevaarlijke Schelde

Doel 2020 hekelt pleziervaarten langs record-containerschip op gevaarlijke Schelde in Antwerpse haven

De bewonersvereniging Doel 2020 hekelt de houding van het Antwerps Havenbedrijf dat keer op keer veiligheidsargumenten inroept als het gaat om het herstel van de noodzakelijke veerdienst Lillo-Doel maar geen been ziet in zelf georganiseerde pleziervaarten tot in het Deurganckdok toe.

De komst van het ‘record-containerschip MSC Isabella' - een beetje korter maar wel wat breder dan het vorige ‘recordschip', de Cosco Shipping Universe – was opnieuw een gelegenheid om met toeters en bellen ‘het nieuwe record' in de Antwerpse Haven te vieren. Groter, grootst, zorgt altijd voor wat euforie in de Havengemeenschap. Het weze hen gegund.

Het schip deed – vrij uniek - twee keer Antwerpen aan. Één keer uit noodzaak én onverwacht, een tweede keer om de geplande schijnwerpers op te zoeken.

Voor het eerste en onverwachte bezoek was er dus niet erg veel aandacht maar dat werd ruimschoots goed gemaakt. Afgelopen donderdag was er een pleziervaart met een volle Flandriaboot waarop klanten van de rederij en politieke gasten een champagne-ontbijt werd aangeboden. Zaterdag volgden er nog eens twee gratis rondvaarten georganiseerd door het Havenbedrijf zelf. De rondvaarten vertrokken in Lillo en gingen tot in het Deurganckdok toe. Vreemd genoeg vernamen we deze keer niets over veiligheidsrisico's. Dat is nochtans steevast het recept als het herstel van de veerdienst Doel-Lillo besproken wordt. Het werd zelfs als argument gehanteerd toen minister Ben Weyts naar aanleiding van de jaarlijkse Scheldewijding de vaart van het veer-voor-een-dag goedkeurde.

De MSC Isabella is ruim 399 meter lang en 61 meter breed. Als er geen probleem is om daar pleziervaarttoertjes rond te draaien, dan zal er ook wel geen probleem zijn met een Waterbus of een moderne veerboot. Nu we dat weten kan er misschien gewoon werk gemaakt worden van de volgende noodzakelijke stap voor de mobiliteit van de bewoners in de polderdorpen en de werknemers in de haven: een regelmatige verbinding Lillo-Doel.



Persmededeling Doel 2020, 30 september 2019

Afgelopen weekeind werd in Doel voor de 15de maal brand gesticht, een Vlaams record.

Tot nu toe werd geen enkele van de daders gevat. Ook een Vlaams record.

Onbekenden hebben tijdens de nacht van zaterdag op zondag brand gesticht in een leegstaande boerderij aan de Oostlangeweg in het polderdorp Doel. Het huis en de schuur brandden volledig uit.

De laatste brandstichting in Doel dateert nog maar van zondag 26 mei toen brand werd gesticht in een grote villa dichtbij het kruispunt op de Engelse Steenweg. Kort voordien was ook al eens afval in brand gestoken aan de achterzijde van een huis in de Liefkenshoekstraat. Tot nu toe werd nog in géén enkel van de brandstichtingen een dader gevat. Voor Doel 2020 is dat onbegrijpelijk.



In en om Doel werden vorig jaar door de diensten van het kabinet Weyts (MOW) hoogtechnologische camera's geplaatst met nummerplaatherkenning. Maar noch inzake de recente brandstichtingen, noch inzake enkele zware nachtelijke gewelddelicten tegenover een bewoner en een diefstal op klaarlichte dag konden de daders achterhaald worden.

Zijn bij deze 15 brandstichtingen (soms) dezelfde daders actief? Of zorgt het feit dat de daders niet gevat worden voor een aanzuigeffect? Het feit dat men er in Doel blijkbaar maar niet in slaagt om de daders van zware misdrijven te vatten schept alleszins een gevaarlijke en onaanvaardbare sfeer van straffeloosheid.

De hoeve die ditmaal in vlammen opging is - net als de plaatsen waar de andere incidenten recent plaatsvonden – niet te benaderen zonder dat men aan de camera's voorbijkomt. Doel 2020 vraagt aan de politie dat ze er ditmaal alles aan doet om de dader(s) te vatten zodat er een einde wordt gemaakt aan de onveiligheid in en om het dorp. Om verdere escalatie te vermijden moet NU actie komen. De gemeente Beveren moet 's nachts tegenover ongewenste gasten een kordate ontradingspolitiek voeren. Ze heeft daartoe met GAS-boetes en een ingesteld parkeerverbod alle middelen in handen. 15 brandstichtingen in één dorp - een record voor Vlaanderen - is méér dan genoeg geweest.

Het actie- en bewonerscomité wil ook dat leegstaande gebouwen sneller vrijgegeven worden aan geïnteresseerden. Daar wordt momenteel nodeloos lang mee getalmd. Terwijl met bewoning juist de sociale controle toeneemt en ze de beste garantie vormt tegen vandalen en criminelen. Doel blijft. Hoog tijd om daar consequent naar te handelen.



Petitie

Breng de waterbus naar Doel

Sedert juli 2019 is de Waterbus vanuit Antwerpen doorgetrokken tot Fort Liefkenshoek en Lillo. Maar over het logisch sluitstuk van dit watertransport - herstel van de méér dan 100 jaar oude verbinding Lillo-Doel - wordt in alle talen gezwegen.

Een halte van de Waterbus in Doel is niet alleen een enorme meerwaarde voor het toerisme rond de Schelde maar ook voor de mobiliteit van de mensen in de verschillende polderdorpen en voor heel wat werknemers in de Waaslandhaven.

Teken de petitie en breng de Waterbus naar Doel!

On-line petitie: https://www.change.org/p/breng-de-waterbus-ook-naar-doel

Facebook-pagina: https://www.facebook.com/waterbusnaardoel



Persmededeling Doel 2020, 18 september 2019

De lusten voor de Haven, de lasten voor de gemeenschap.

Antwerpse Haven ontvlucht verantwoordelijkheid inzake mobilteitsknoop

Doel 2020 reageert geprikkeld op het nieuws dat de Antwerpse haven niet langer wil instaan voor de kosten van de Waterbus. Uitgerekend op een moment dat de regio rond Antwerpen zich steeds meer dichtrijdt laat het Havenbedrijf weten de kosten niet meer te kunnen of willen dragen. Volgens Havenschepen Annick De Ridder is het aan Vlaanderen om die kost over te nemen.

Doel 2020 vindt dat het Antwerpse Havenbedrijf al te makkelijk zijn verantwoordelijkheid doorschuift. Op de Antwerpse Ring is 25% van het vrachtverkeer havengerelateerd. In de onmiddelijke omgeving van de Waaslandhaven staat het verkeer bovendien om de haverklap vast ten gevolge van het havenvrachtverkeer. Blijkbaar zijn de offers die de gemeenschap voor de Haven moet brengen inzake ruimtebeslag, licht- en geluidshinder, mobiliteitsproblemen een vanzelfsprekendheid. En mag die zelfde gemeenschap ook nog eens opdraaien voor de gevolgen daarvan. Dat is niet fatsoenlijk.

Sinds de start in 2017 maakten al 800.000 mensen gebruik van de Waterbus. Maar voor veel potentiële gebruikers op de Linkeroever en/of het Waasland is de Waterbus geen alternatief zonder een bijkomende halte in Doel. De haltes aan Liefkenshoek en Kallo zijn minimum 14 km ver weg voor de bewoners van de polderdorpen, de werknemers van de Kerncentrale en de noordelijke Waaslandhaven. Dat is te ver om haalbaar te zijn met de fiets. Ook met de wagen zijn die haltes geen alternatief want het verkeer staat er om de haverklap stil.

Sedert twee weken voeren bewoners en werknemers uit de Antwerpse Haven een petitiecampagne om de Waterbus naar Doel te brengen. Dat zou voor veel mensen het watervervoer tot een valabel alternatief maken. Dat uitgerekend nu de Havenschepen laat weten dat het Havenbestuur niet meer wenst in te staan voor een meer mobiele regio wekt ergernis. Het geeft bovendien de indruk dat het Antwerps Havenbestuur zich vooral bekommert om de lusten en zich verder weinig gelegen laat aan de bekommernissen van de ruimere regio.

Doel 2020 vraagt het Havenbedrijf dat het – ook inzake mobiliteitsalternatieven – zijn verantwoordelijkheid opneemt. En dat het er alles aan doet om de Waterbus en/of veerdienst verder uit te bouwen tot een valabel verkeersmiddel. Dat wil zeggen: met inbegrip van een halte in Doel.



Persmededeling Doel 2020, 26 augustus 2019

VLM wil beslagname bij woordvoerder Doel 2020

Ondanks compromis rond Antwerpse Havenuitbreiding, Vlaamse Landmaatschappij (VLM) geeft opdracht beslag te leggen op auto van woordvoerder Doel 2020.

Vorige week heeft de Vlaamse Landmaatschappij aan de gerechtsdeurwaarder opdracht gegeven beslag te leggen op "de respectievelijke wagens" van Jan Creve, woordvoerder van Doel 2020. De zaak gaat intussen terug tot 2010 en betreft één van de vele procedureslagen die plaatsvonden in de marge van het conflict rond de Antwerpse Havenuitbreiding. Intussen zitten de Vlaamse overheid en Doel 2020 al drie jaar met elkaar aan tafel in een (moeizame) poging de situatie in Doel en de polder enigszins te normaliseren.


In het kader van de plannen voor het Saeftinghedok (goedgekeurd in 2007 – van de baan sinds 2016) kwamen de huizen en boerderijen die waren ingekocht door de Vlaamse overheid in handen van de MLSO en de VLM. Die twee administraties voerden gedurende meer dan 10 jaar een doorgedreven politiek van afbraak en uitzetting. Daarbij kwam het herhaaldelijk tot heftige confrontaties en werden jarenlange procedures gevoerd.

In 2010 kregen de bewoners van het historisch gehucht in natuurgebied de Putten in Kieldrecht opdracht om hun huizen te verlaten. Dat gold ook voor de historische hoeve waar Jan Creve woont. Maar de VLM verloor keer op keer de procedure. Na de vernietiging van de plannen van het Saeftinghedok in 2016 kwamen de Vlaamse Overheid en Doel 2020 overeen dat er geen nodeloze uitzettingen van bewoners meer zouden plaatsvinden. De situatie zou genormaliseerd worden en alle bewoners zouden opnieuw een contract krijgen. Het was een van de voorwaarden die Doel 2020 stelde om deel te nemen aan de procedure Complex Project (waarvan het openbaar onderzoek recentelijk werd afgerond). Doel 2020 heeft zich steeds aan zijn afspraken gehouden. Voor (een deel van) de Vlaamse overheid blijkt dat duidelijk veel minder het geval.

De MLSO verzaakte afgelopen jaren aan verdere procedures en/of uitvoeringen van vonnis tegenover bewoners. Maar de VLM zette zijn procedures tegen de bewoners van twee historische hoeves in de Oud Arenberg verder. Daarbij de hoeve waar Creve met zijn gezin woont. Nochtans waren op dat moment alle plannen voor toekomstige havenprojecten definitief van tafel. Door de VLM werd het afgedaan als een "noodzakelijke juridische formaliteit". Eind 2017 werd de VLM voor de eerste hoeve in het gelijk gesteld. Ze vorderde gelijk de effectieve uitzetting van de bewoner. Daarmee dreigde (onvermijdelijk) een nieuwe escalatie in de polder. Het was pas na zware druk uit de Vlaamse administratie dat de VLM afzag van de – nodeloze – uitzetting. Ondanks de tegenwerking bleef Doel 2020 constructief overleg plegen in het kader van het Complex Project. In juni 2018 kwamen Doel 2020 en de Vlaamse overheid zelfs tot een compromis.

Pas begin 2019 verkreeg de VLM ook in de procedure tegen Creve een gunstig vonnis, dit na een procedureslag opgestart in 2010 en nadat de VLM 4 keer(!) in het ongelijk was gesteld. Om haar gelijk te krijgen was de Landmaatschappij al die jaren blijven doorgaan met procedures op telkens nieuwe gronden. Het vonnis werd in april 2019 betekend. Daarbij werd bij de woordvoerder van Doel 2020 een bedrag gevorderd van 5.366 euro voor proceskosten. De berekening bleek echter fout. Maar op een herhaalde (schriftelijke) vraag tot correcte afrekening kwam geen enkel antwoord. Ook de daaropvolgende maanden bleef het stil.

Tot vorige donderdag. Aan mr. Igor Rogiers werd op 22 augustus ll. door de advocaat van de VLM meegedeeld dat inzake het vonnis effectief opdracht was gegeven om tot beslag over te gaan. "Met uitdrukkelijke vraag om beslag te leggen op de respectievelijke wagens". Dat dus zonder enige poging tot verduidelijking en op basis van een niet-correcte afrekening. De VLM is bovendien geen eigenaar meer van de hoeve in kwestie. Want die werd intussen overgedragen aan Maritieme Toegang.

De kwestie is geen alleenstaand geval. Het blijkt eerder symptomatisch voor de manier waarop de VLM zich in de regio aandient. Enerzijds met veel poeha als het prestigeprojecten betreft (Grenspark Groot-Saeftinghe, Kiekendiefproject...) maar onverbiddelijk en rancuneus als het de situatie van landbouwers, de bewoners, de leefbaarheid of het erfgoed van de streek betreft.



Persmededeling Doel 2020, 17 juni 2019

Ruime opkomst voor boek over geschiedenis van Doel 2020

Gisteren werd in Kieldrecht voor een publiek van zo'n 150 aanwezigen het boek over Doel 2020 voorgesteld. Een succesvolle start voor een boek over een recente brok controversiële Vlaamse geschiedenis.

Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder vertelt de strijd om Doel en het poldergebied en daarmee ook de strijd van het actiecomité en de bewonersvereniging Doel 2020. Dat leest niet zelden als een thriller, soms als pure horror. Wat zich in het kader van die meer dan 20 jaar durende strijd aan de achterdeur van de Antwerpse Haven heeft afgespeeld tart in vele opzichten de verbeelding. Het zijn duidelijk niet de meest fraaie bladzijden uit de geschiedenis van de Vlaamse regio.

Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder is opgemaakt in groot formaat en luxueus uitgegeven. Het telt 144 pagina's en bevat veel nooit eerder gepubliceerde foto's. Het boek werd vorm gegeven door Liese Stuer, zelf woonachtig in Doel. Ere-volksvertegenwoordiger Nelly Maes en auteur Manu Claeys van Straten-generaal schreven een voorwoord. Ze waren ook beiden aanwezig op de boekvoorstelling. Auteur van het boek, Jan Creve, is historicus. In 1997 richtte hij samen met ere-senator Ferdinand De Bondt de bewonersvereniging en het actiecomité Doel 2020 op. Sedertdien coördineert hij de acties en is hij de voornaamste woordvoerder.

In Kieldrecht werd gisteren ook het boek Rijk Polderland en Doeldorp zal duren gepresenteerd. Dat is het derde deel in de Polderland-trilogie van Mon Reyn en vervolledigt de geschiedenis beschreven in de twee vorige boeken Rijk Polderland verdwenen onder baggerzand en Rijk Polderland vernederd tot moerassenland. Dit derde deel rolt binnen twee weken effectief van de persen.

De boekvoorstelling startte met een fotopresentatie van meer dan 20 jaar actie in en voor Doel en werd aan elkaar gepraat door zangeres Soetkin Collier die ook een Doellied bracht. De Nederlandse fotografe Isabelle Pateer die met haar project 'Unsettled' internationale bekendheid gaf aan Doel verzorgde de inleiding. Haar werk was reeds op tal van plaatsen in het buitenland te zien. Denis Malcorps ging tijdens zijn toespraak dieper in op de betekenis van de chronijk van Mon Reyn die in zijn trilogie over het thema Doel en polder een indrukwekkende reeks bronnen bij elkaar bracht. Jan Creve sprak tot slot een dankwoord uit aan iedereen die -voor of achter de schermen - de actie van Doel 2020 heeft mogelijk gemaakt. De eerste exermplaren van het boek werden overhandigd aan Marina Apers en ere-veldwachter Maurice Vergauwen die bij de eerste Doelenaars waren om de actie van Doel 2020 te ondersteunen. Ook de aanwezige advocaten van Doel 2020, Igor Rogiers, Kristof De Spiegheleire, Philippe van de Casteele en Hendrik Schoukens kregen een exemplaar overhandigd.

Het boek Doel 2020. Het gevecht om Doel en de polder is tegen 24 euro verkrijgbaar bij boekhandel 't Oneindig Verhaal, Stationstraat Sint-Niklaas of bij De Standaard-boekhandel. Het kan ook besteld worden door overschrijving van 24 Euro op rekening van Doel 2020 BE 26 4186 0588 9129.

Het boek Rijk Polderland en Doeldorp zal duren kan besteld worden via info@rijkpolderland.eu en door storting van 60 euro op naam van Reyn & Partners bvba IBAN BE81 0015 1867 3224.



Persmededeling Doel 2020, 17 mei 2019

Doel blijft en dat is definitief

Huidige situatie met actief Deurganckdok bewijst dat ook toekomstige situatie leefbaar kan zijn

Naar verwachting keurde de VR vandaag een verdere uitbreiding goed voor de Haven van Antwerpen. Met het plan 9-bis komt er geen Saeftinghedok maar wordt het Deurganckdok uitgebreid met een soort van appendixdok. Doel, de gehuchten en het ruime poldergebied worden gevrijwaard. In plaats van de voorziene 1000 ha wordt nu 100 ha ingenomen.

Doel 2020 ziet met het plan geen reden tot euforie, daarvoor is het te veel een compromis. Anderzijds kan de historische betekenis van dit moment moeilijk ontkend worden. 20 jaar verzet hebben er toe geleid dat er weer over de toekomst wordt gesproken van Doel en de polder. Daarmee komt er ook finaal een einde aan het wanbeleid, de aanhoudende druk op bewoners, de afbraken, de bewuste verwaarlozing en verloedering.

Over de toekomst van Doel wordt momenteel nog nagedacht en gesproken binnen een "Werkgroep Doel" waar zowel het Havenbedrijf, diverse overheden en actiecomités deel van uitmaken. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er in Doel weer zal gewoond worden. Wat dat concreet moet betekenen of wat daar de omvang van moet zijn? Dat kan voor het actiecomité best langzaam aan groeien, 'bottom-up' en niet met grootschalige plannen opgelegd van bovenuit. Bij toekomstscenario's moet bovendien het historische en kleinschalige karakter van Doel optimaal gerespecteerd. Doel 2020 is van mening dat de kennis die gedurende drie jaar werd opgebouwd door de faculteit architectuur van de KULeuven en het project Doelland een belangrijke meerwaarde kunnen zijn voor de toekomst van het dorp en de streek.

Van het plan 9-bis liggen de contouren nu vast. Nooit eerder was een consensus rond de havenuitbreiding zo dichtbij. Anderzijds moet het duidelijk zijn dat wij na de gebeurtenissen en anomalieën van voorbije 20 jaar geen genoegen kunnen nemen met halfslachtige maatregelen. In Doel moet kunnen gewoond worden. Huizen en panden moeten opnieuw ter beschikking komen van geïnteresseerden. In de polders moeten de lokale landbouwers hun activiteiten kunnen verderzetten. En voor de ruime omgeving moeten sluitende garanties komen inzake leefbaarheid. Ook op vlak van mobiliteit.

Doel 2020 wil tevens een andere aanpak inzake natuur. Die moet niet alleen de toets met de Europese regelgeving doorstaan maar moet ook rekening houden met blijvend landbouwgebruik en het bestaande historische landschap.

Aan de doemdenkers die stellen dat wonen in Doel niet zou kunnen omwille van de te verwachten overlast wil Doel 2020 nog het volgende kwijt: Het Deurganckdok ligt even ver van het dorp als het nieuwe appendixdok komt te liggen. Het Deurganckdok functioneert al bijna 15 jaar zonder noemenswaardige overlast voor het dorp. Als de VR en het Havenbedrijf hun engagementen nakomen staat niets een goed nabuurschap in de weg. En is er geen enkele reden om zich zorgen te maken over een bewoond dorp in wat op de kaart staat als woongebied.



Persmededeling Doel 2020, 9 mei 2019

Gemeentebestuur Beveren wil geen overleg met Doel 2020 en Doelland over toekomst Doel

Het College van burgemeester en schepenen van Beveren heeft laten weten geen deel te willen uitmaken van een overlegorgaan waar ook Doel 2020 en Doelland, het project van de faculteit architectuur van de KULeuven, deel van uitmaken. Dat raakte onlangs bekend en werd op de laatste gemeenteraad aangekaart door gemeenteraadslid Bruno Stevenheydens (Beveren 2020).

Momenteel is het nog altijd wachten op de voorlopige vaststelling van het voorkeursbesluit van de Vlaamse Regering inzake ECA. Dat lijkt weinig meer dan een formaliteit. Bevoegd minister Ben Weyts maakte - na afgetoetst te hebben met alle betrokken partijen - al herhaaldelijk duidelijk dat het 9B scenario - een soort appendix aan het Deurganckdok - er komt. En dat Doel blijft. Definitief. Volgens Weyts zal er ook opnieuw gewoond worden in Doel. In welke vorm en omvang dat zal gebeuren is momenteel het onderwerp van gesprekken binnen de WG Doel die zich buigt over de toekomst van het dorp. Vanuit de WG werd een schrijfgroep gevormd die de contouren voor het studiewerk omtrent de toekomst van Doel moet vastleggen. In die schrijfgroep zitten het Havenbedrijf, de MLSO, vertegenwoordigers van de Vlaamse overheid maar ook Doel 2020, de Derde Generatie en het Doelland-initiatief. De gemeente Beveren weigert om boven vermelde reden om deel uit te maken van deze schrijfgroep. Daarnaar gevraagd door gemeenteraadslid Stevenheydens bevestigde schepen Vlegels op de laatste gemeenteraad dat zij niet van dezelfde vergadering wensen deel uit te maken als Doel 2020 en Doelland.

Voor Doel 2020 is het moeilijk te begrijpen dat uitgerekend het college van burgemeester en schepenen van Beveren (waar Doel als deelgemeente deel van uitmaakt) zich zo halsstarrig blijft opstellen. Sedert 2016 wordt er tussen het Antwerps Havenbedrijf, de Vlaamse administratie en Doel 2020 gepraat. Dat gebeurt in een sfeer van dialoog, constructief overleg en wederzijds respect. Zelfs de bevoegde minister Ben Weyts voelde zich niet te beroerd om rechtsreeks met Doel 2020 in overleg te gaan. Maar voor de het college van burgemeester en schepenen van Beveren is dat blijkbaar allemaal van nul en generlei waarde.

Doel 2020 vraagt aan de burgemeester en het college om de nieuwe realiteit inzake Doel te aanvaarden en op te houden met nutteloze achterhoedegevechten, ingegeven door rancunes uit het verleden. Oplossingen voor de regio kunnen er alleen komen door dialoog. Niet door er van weg te lopen.
 

Uit het verslag College burgemeester en schepenen

Besluit
Het College van burgemeester en schepenen beslist

CP ECA - Werkgroep Doel - schrijversgroep - Weigering

Besluit
Het College van burgemeester en schepenen beslist

Artikel 1
kennis te nemen van de verslagen van de Werkgroep Doel die samenkwam in het kader van het complex project Extra Containercapaciteit Antwerpen.

Artikel 2
geen vertegenwoordiger af te vaardigen om mee te schrijven aan de opdrachtomschrijving en het bestek voor de uitwerking van een toekomstperspectief voor Doel omdat het gemeentebestuur niet gelijkgesteld kan worden met actiegroepen als Doel 2020 of Doelland.

Artikel 3
dat een bilateraal overleg met de gemeente uitgebouwd moet worden. Zowel ambtelijk als met de politieke beleidsverantwoordelijken van Beveren dient een realistische afstemming te gebeuren.



Persmededeling Doel 2020, 20 januari 2019

Gedeputeerde Annemie Charlier spreekt op nieuwjaarsreceptie Doel2020

Charlier (N-VA) voorstander van bewoning in Doel

Afgelopen zaterdag vond in De Doolen te Doel de jaarlijkse en druk bijgewoonde nieuwjaarsreceptie van Doel 2020 plaats. Gastspreker was Annemie Charlier (N-VA), gedeputeerde van de provincie Oost-Vlaanderen en bevoegd voor Ruimtelijke Ordening en Bouwkundig Erfgoed. Charlier drukte haar steun uit aan het behoud van Doel en verklaarde zich gezien het plan van minister Ben Weyts optimistisch over de toekomst. "Dit prachtig polderlandschap mogen we niet zomaar verloren laten gaan. We moeten zorgen voor een gezond evenwicht tussen erfgoed, het bewaren van de open ruimte, welvaart en welzijn", luidde de boodschap. Charlier verklaarde zich ook expliciet voorstander van bewoning in Doel en van een creatieve aanpak in het door de overheid gehavende dorp. Het pleidooi voor bewoning door Charlier viel op. Vooral omdat het gemeentebestuur van Beveren vooralsnog niet zo ver wil gaan.

Jan Creve (Doel 2020) verklaarde zich tevreden met de uitgesproken steun van de gedeputeerde maar maakte ook duidelijk dat veel uit het plan dat nu op tafel ligt nog effectief moet gevaloriseerd. "Voor Doel 2020 gaat het om meer dan het dorp alleen. Wij willen absolute garanties voor de leefbaarheid van de ganse streek. En een echte toekomst voor Doel en de polder. Dat wil zeggen: een evenwicht waarin naast de haven en natuur voldoende rekening wordt gehouden met bewoners, landbouwers en erfgoedlandschap".



Persmededeling Doel 2020, 4 januari 2019

Hoe ver kan de Antwerpse Haven nog groeien?

Aanhoudende groei containertrafiek maakt nauwe samenwerking met Zeebrugge onvermijdelijk

Hoever kan de Antwerpse Haven nog groeien? Aanhoudende groei containertrafiek maakt nauwe samenwerking met Zeebrugge onvermijdelijk

Met een ingeloste verwachting van 5% groei komt de Haven van Antwerpen dit jaar uit op een nieuw record. Dat is mede te danken aan de toename van containertrafiek die aangroeit tot 11 miljoen TEU. Volgens de Antwerpse Havenautoriteiten dreigt daarmee op korte termijn een capaciteitstekort. De cijfers maken vooral duidelijk dat de containergroei in de Antwerpse Haven finaal op haar grenzen botst. Zonder innovatie en creatieve oplossingen is het op korte termijn afgelopen met de groei.

Momenteel beschikt de Haven over een capaciteit van om en bij de 15 miljoen TEU. Optimalisatie van behandelingsmethodes kunnen die capaciteit ongetwijfeld nog een stuk oprekken. Met de plannen van het alternatief 9 bis zal de Haven door inbreidingsplannen en een soort van appendixdok opzij van het Deurganckdok 7 miljoen TEU extra kunnen behandelen. Maar is die maximalisatie in de huidige omstandigheden nog realistisch?

Volgens minister Ben Weyts mag die nieuwe uitbreiding geen vrachtwagen extra op de weg brengen. Dat lijkt logische beslissing gezien de regio nu al kreunt onder het vrachtwagengeweld. Maar of de Vlaamse Overheid de omslag naar binnenvaart en spoor effectief kan maken is een groot vraagteken. In totaliteit is een kwart van het vrachtverkeer op de Ring rond Antwerpen havengerelateerd en dat neemt door de toename van de containertrafiek alleen maar toe. Maatregelen zoals het 's nachts openhouden van de containerterminals blijken geen groot succes omdat de rest van de keten het in deze laat afweten. Ook de capaciteit van de binnenvaart heeft haar beperkingen waarbij de huidige sluizen echte bottlenecks vormen. Verder moet nog duidelijk worden wat de gevolgen van het Haventracé (de verschuiving van het doorgaand vrachtverkeer van de Antwerpse ring naar de R2 en Liefkenshoektunnel) zullen betekenen voor de afwikkeling van het havenverkeer in de regio.

Een verdere opschaling van containertrafiek botst hoe langer, hoe meer op grenzen in de ruime regio. Verdere groei is onmogelijk zonder sluitende garanties inzake mobiliteit en leefbaarheid. Veel lijkt er op dat vlak niet meer mogelijk. Heel wat bewoners in Beveren en het Waasland zitten al op hun tandvlees. Ook bedrijven ondervinden steedfs meer hinder van de mobilteitsproblemen.

Dat lijkt men ook in Antwerpen te begrijpen. Dat er sedert enkele maanden (eindelijk) op een andere manier gesproken wordt over samenwerking met Zeebrugge is in deze zin goed nieuws. Dat laatste staat zelfs zwart op wit in het nieuwe bestuursakkoord van de stad Antwerpen. Een meer intense samenwerking met Zeebrugge op vlak van containertrafiek zou er voor kunnen zorgen dat de vraag om steeds meer ruimte in Antwerpen afneemt en de containerkades in Zeebrugge effectief gebruikt worden. Het vervoer van containers tussen Antwerpen en Zeebrugge zou perfect kunnen gebeuren door de inzet van feederschepen. Dat heeft het voordeel dat kwetsbare megaschepen zoals die worden ingezet door MSC, de grootste rederij van Antwerpen, niet telkens de Schelde moeten opvaren.

Als het toenemend capaciteitsprobleem er voor kan zorgen dat Zeebrugge en Antwerpen eindelijk op een efficiênte manier met elkaar gaan samenwerken betekent dat 'winst' voor iédereen. Niet in het minst om dat dan de toenemende druk op de reeds zwaar belaste Antwerps-Wase regio deels kan afgeleid worden.



Persmededeling Doel 2020, 22 december 2018

Definitieve keuze van Vlaamse Regering voor een minidok en bevestiging dat Doel en polders kunnen blijven

Doel 2020 blijft voorzichtig: problemen rond mobiliteit en natuur zijn verre van uitgeklaard

Doel 2020 is tevreden met de herbevestiging door de VR dat Doel en de polder bij een havenuitbreiding wordt ontzien en volop wordt ingezet op inbreiding ipv uitbreiding. Het is de verdienste van mininster Ben Weyts en zijn voorzitter van de taskforce ECA, ir Freddy Aerts, dat zij in dit dossier voor een definitieve omslag hebben gezorgd. Maar er is vooralsnog geen reden tot euforie. Inzake mobiliteit blijft onduidelijk hoe Weyts zijn garanties "geen vrachtwagen erbij" kan hard maken. En er is ook het natuurverhaal. Voor nieuwe 'maaknatuur' die het historisch polderlandschap niet respecteert is alleszins geen ruimte én draagvlak meer.

De Vlaamse regering heeft bevestigd dat ze kiest voor het door minister Ben Weyts voorgestelde alternatief 9bis. Daarbij wordt de extra capaciteit grotendeels gerealiseerd door inbreiding. Verder wil men met dit plan voorzien in een minidok dat als een soort van appendix aan het Deurganckdok hangt. Bij dit plan wordt een minimum aan ruimte ingenomen. Een leefbaarheidsbuffer moet hinder voor de omgeving zo veel als mogelijk beperken. In Doel komt er bovendien opnieuw ruimte voor bewoning.

Afgezien daarvan blijft er nog veel onduidelijkheid over de verkeersafwikkeling. Weyts heeft zich sterk gemaakt dat er met de geplande uitbreiding op de weg geen vrachtwagen mag bijkomen. Of die belofte kan nagekomen worden valt nog te bezien. Ze is alleszins essentieel voor de leefbaarheid van de ganse regio. Voor Doel 2020 is het duidelijk dat er ook geen ruimte meer is voor de aanleg van bijkomende "maaknatuur". Er is geen draagvlak voor in de streek. De aanleg van nieuwe zogenaamde "robuuste natuur" botst bovendien al te vaak op juridische bezwaren. Ook inzake natuur moet respect voor het historisch polderlandschap en de bestaande bewoning het uitgangspunt worden.

Momenteel zit het plan in de fase van kennisgeving. In april 2019 wil de Vlaamse Regering overgaan tot de voorlopige vaststelling. Daarna volgt het openbaar onderzoek.



Persmededeling Doel 2020, 7 november 2018

Doel 2020 wil geen vrijbrief voor Vlaamse Regering inzake Afbakening Haven van Antwerpen en start procedure bij het Grondwettelijk Hof

Doel 2020 is naar het Grondwettelijk Hof gestapt om een decreet dat in maart van dit jaar werd goedgekeurd te laten vernietigen. Het decreet is een aanpassing van de federale wet-Chabert uit 1978 en bepaalt onder meer de bevoegdheden van het Antwerps Havenbedrijf en de MLSO. De Wet Chabert geeft zo beslissingsmacht aan het Havenbedrijf Antwerpen in de Waaslandhaven, ook al liggen die gronden niet in de provincie Antwerpen.

Het nieuwe decreet van maart 2018 bepaalt dat de afbakening van de Haven eenvoudigweg door de Vlaamse Regering kan worden beslist en niet meer onderworpen is aan de wetgeving inzake ruimtelijke ordening. Voor Doel 2020 is dat een inbreuk op de bestaande inspraak. De Vlaamse Regering kan zo zonder enige inspraak eender wat tot Havengebied aanduiden. Het actiecomité vind het ook veelzeggend dat de totstandkoming van het decreet ver van het publiek is gehouden.

Een gevolg van de procedure is dat de MLSO en de Vlaamse Landmaatschappij geen gebruik meer kunnen maken van hun voorkooprecht in eventueel havenuitbreidingsgebied. Doel 2020 beschouwt het voorkooprecht van de Vlaamse overheid als een instrument dat de leefbaarheid van de streek ernstig onder druk zet. Zo werd in het verleden het voorkooprecht herhaaldelijk toegepast waar het niet nodig was, met verloedering en afbraak van bewoonbare panden tot gevolg. Inzake landbouwgronden werkt het prijsverhoging in de hand waardoor het voor grondgebonden landbouwbedrijven steeds moeilijker wordt om nog grond te kunnen kopen tegen een normale prijs.

Doel 2020 blijft in gesprek met de Vlaamse overheid in het kader van het complex project voor extra-containercapaciteit. Maar het nieuw decreet valt moeilijk te rijmen met de aanpak die de Vlaamse Regering beloofde te volgen. Bijgevolg rest in deze geen andere mogelijkheid dan een procedure bij het Grondwettelijk Hof.