Persmededelingen 2001 van Doel 2020

Het archief van de persmededelingen van Doel 2020 vindt u hier.

Persmededeling - 27.11.01

GVA censureert zijn eigen interview

Een interview voor de Gazet van Antwerpen werd op bevel van de hoofdredacteur uit de krant van dinsdagmorgen (27.11.01) geschrapt, dit omdat het interview precies de vragen bevatte die de hoofdredacteur zelf aan de interviewer had gedicteerd. Een rel binnen de GvA-werknemers is het gevolg.

Zie hier het uit de Gazet van Antwerpen gecensureerde interview:

"Inwoners van Doel hebben minder rechten dan een valk"

Doel2020-advocaat Storme blijft bouw Deurganckdok bestrijden.

ANTWERPEN - Alles wijst er op dat binnen enkele weken de werken aan het Deurganckdok kunnen herbeginnen. De Vlaamse politici zijn ervan overtuigd dat hun "waterdicht" nooddecreet de weg daartoe vrijmaakt. "Dat nooddecreet is totaal onwettig", meent Matthias Storme, advocaat van Doel2020. "Het maakt de zaken voor Vlaanderen alleen maar erger". En dus zet hij de juridische strijd verder.

reda:Paul Verbraeken Als alles naar wens verloopt, stemt de commissie van het Vlaams Parlement donderdag over het validatie- of "nood"decreet voor het Deurganckdok. Nadien zal het parlement de tekst goedkeuren en kunnen de werken aan het Deurganckdok snel heropstarten. Dit dan na een miljardenverlies voor Antwerpen. Ook de steun van het bijna voltallige Vlaamse Parlement kan de Gentse jurist Matthias Storme niet aan het wankelen brengen. Als advocaat van een 25-tal inwoners van Doel slaagde hij er in begin maart de werken aan het dok te laten stilleggen. Voor Antwerpse havenkringen geldt hij sindsdien zowat als de lokale Bin Laden.

GvA: "Waarom die verbeten strijd tegen de haven?" Matthias Storme:"Doel 2020 is een organisatie van inwoners van Doel en van de polders. De vereniging heeft mij als advocaat geraadpleegd wegens mijn kennis van het Europees Recht. Ik behandel als advocaat de belangen van mijn clienten. Ik verdedig hen in eer en geweten zoals ik ook grote Antwerpse bedrijven verdedig."

GvA: "U noemde het nooddecreet al bij voorbaat een ongrondwettige handeling." Matthias Storme: "Kort geschetst lopen er drie procedures tegen het Deurganckdok. Er is een procedure bij de Raad van State tegen het gewestplan dat Doel als woongebied van de kaart veegt en natuurgebieden afschaft. Verder is er een burgerlijke procedure bij de rechtbank van Dendermonde om het herstel af te dwingen. En tot slot is er de inbreukprocedure bij de Europese Unie waar wij een van de indieners van een klacht waren. Met haar ingebrekestelling is de Europese Commissie nu aan zet. Ik zie niet in wat de Europese Commissie anders kan doen dan Belgie te dagvaarden gezien de lange lijst van inbreuken op het Europees recht. Zo zijn de Europese vogelrichtlijnen hier na 22 jaar nog steeds niet in wetten omgezet. De stilgelegde werken waren onwettig omdat ze de natuurgebieden aantastten zonder "voorafgaande" compensaties. De politici zijn nu blijkbaar niet bereid de gerechtelijke beslissingen af te wachten en proberen ze op voorhand inhoudsloos te maken door het nooddecreet. Dit is door zijn methode "ongrondwettig" en het is strijdig met de Rechten van de Mens. De wetgever mag niet ingrijpen in voor de rechter hangende geschillen. Men heeft het nu wat handiger opgevat dan oorspronkelijk de bedoeling was. Voor 6,5 miljoen frank van de begroting van minister Stevaert hebben vier advocaten het nooddecreet nu beter ingebed. De ongrondwettigheid blijft echter zo manifest dat men absoluut van geen advies wil weten van de Raad van State. Het Vlaams Parlement engageert met dit decreet de aansprakelijkheid van het Vlaams Gewest. Indien de ongrondwettigheid wordt vastgesteld, is dit dus opzettelijk gebeurd en niet het gevolg van onwetendheid. Bepaalde kringen menen boven de wet te kunnen staan. Als dit gestemd wordt, gaan we "op zijn minst" naar het Arbitragehof en zullen we de procedure voor de burgerlijke rechtbank verder zetten om zonodig een uitspraak van Europa af te dwingen. Desnoods starten we na de aflevering van de bouwvergunning bij de Raad van State of bij het Arbitragehof een nieuwe procedure.

GvA: "En wat dan met de soevereiniteit van het parlement?" Matthias Storme:"Het parlement is terzake niet soeverein! Zowel de Europese richtlijnen als de fundamentele grondwettelijke beginselen hebben hier voorrang. Zelfs in een onafhankelijk Vlaanderen zou dat zo zijn. Als er geen enkele bereidheid blijkt vanwege de havenoverheden om definitief te kiezen voor inbreiding in plaats van uitbreiding dan hebben wij geen enkele reden om onze strijd te staken.

GvA: "Maar U brengt duizenden jobs in gevaar. Erger nog, volgens de Antwerpse havenschepen riskeert U hiermee Antwerpen in een negatieve spriraal te brengen. En dat alles voor enkele vogels, zeggen Uw critici." Matthias Storme:"Hoe kan de overheid het verantwoorden dat ze illegaal gebouwde villa's laat afbreken maar ze anderzijds haar eigen wetten niet respecteert. En vogels? Het hallucinante in dit verhaal is dat 900 mensen - de inwoners van Doel - minder bescherming lijken te hebben dan een slechtvalk. Containers op zich leveren nauwelijks jobs op. Dat argument wordt nu al dertig jaar gebruikt om de gekste megalomane plannen te verdedigen zoals het Doeldok. Dat immense dok ligt er nu al vijftien jaar ongebruikt en gaat men nu dempen! Een tussentijds verslag stelt dat het ombouwen van het Verrebroekdok slechts de helft zou kosten van een eventueel Saeftinghedok. Het is bovendien helemaal niet zeker dat er ooit een containerschip zal aanleggen in het Deurganckdok. Vergeet niet dat Nederland dwarsligt in de Schelde-uitdieping.

GvA: "U speelt met dit alles in de kaart van het Blok, suggereren sommigen." Matthias Storme: (Hoog opgetrokken wenkbrauwen) "De fervenste verdediger van het Deurganckdok en zelfs van een ruimer nooddecreet is VB-volksvertegenwoordiger Penris. Moet ik daaruit besluiten dat al wie 'voor' het Deurganckdok is het cordon sanitaire doorbreekt? Wie geen argumenten heeft, komt met zo'n verdachtmakingen af.

GvA: "U hebt nu een tegenvoorstel geformuleerd?" Matthias Storme: "Wij hebben altijd gesteld dat wij bereid zijn te praten. Maar de haven vraagt pathetisch onze procedures te stoppen zonder dat daar ook maar iets tegenover staat. Wij vragen dat de haven definitief kiest voor inbreiding. Antwerpen moet gaan beseffen dat het "onmogelijk" is om nog voor al zijn plannen natuurcompensaties te vinden. En dus zal men keuzes moeten maken. De enige oplossing lijkt me dus resoluut de uitbreidingsclaims op Doel en de gronden ten noorden daarvan te laten vallen.

Sinds maart liggen de werken aan het Deurganckdok stil. Een nooddecreet maakt de zaken alleen maar erger meent advocaat Matthias Storme. (Foto's Stefaan Van Hul, Bob Van Mol)

Persmededeling - 15.10.01

Vlaamse overheid probeert nooddecreet deze week rond te krijgen

Naar Doel 2020 uit betrouwbare bron vernam werd deze morgen (maandag) door de 'tijdelijke vereniging van juristen' de definitieve versie overhandigd van het nooddecreet dat het Deurganckdok mogelijk moet maken. Het voorstel van decreet werd in ontvangst genomen door de leden van de informele werkgroep (vooral Antwerpse parlementsleden)die hiervoor reeds verschillende maanden in het diepste geheim vergaderen. Morgen wordt het besproken in de verschillende fracties zodat het woensdag, als men opnieuw bijeen komt in het hotel Herrera, kan getekend worden en naar het Vlaams Parlement kan. Met het nooddecreet wil de Vlaamse overheid een nieuwe negatieve uitspraak van de Raad Van State over het Deurganckdok omzeilen.

Doel 2020 is over deze gang van zaken waarbij het Parlement compleet buiten spel staat absoluut niet te spreken. Doel 2020 vindt het bovendien veelbetekenend dat alles in verband met dit zogenaamde validatiedecreet in het grootste geheim is verlopen: de vorming van een 'tijdelijke vereniging van juristen' en het daarmee samenhangende contract van 6,5 miljoen betaald door het kabinet van Stevaert ... ; de canapegesprekken in het Brusselse hotel Herrera; in de marge hiervan de beloften aan het Singaporese staatsbedrijf PSA door niemand minder dan de minister-president...

Het is ronduit choquant te moeten vaststellen dat ondanks alle woordenkramerij over 'openheid', 'participatie van de burger', 'democratie', Vlaamse verkozenen er alles aan proberen te doen om burgers, die (voor de derde keer intussen) in het gelijk worden gesteld door het hoogste rechtsorgaan in dit land, buiten spel te zetten.

Voor Doel 2020 getuigt het van een verregaand misprijzen voor de burger om uitgerekend op een moment dat ook in ons land steeds meer stemmen weerklinken tegen de globalisering een wet door te drukken die op maat gemaakt is van internationale kapitaalgroepen en de vloer aanveegt met de rechten van mens en gemeenschap.

Dat zijn de methodes van totalitaire regimes. Wij zullen ze dan ook met alle mogelijke, beschikbare, middelen blijven bestrijden. De Vlaamse Regering mag er dan in slagen om via kunstgrepen de Raad Van State buiten spel te zetten, of zij dat ook kan met het Arbitragehof of op Europees niveau valt nog te bezien.

Persmededeling - 10.10.01

Doelenaars eisen respect voor hun gemeenschap en verstoren S.P. studiedag

Enkele tientallen actievoerders van Doel 2020 voerden vandaag actie tegen de komst van S.P. parlementsleden naar Doel. Die wilden in het kader van een studiedag rond haven en milieu een bezoek brengen aan de "stilgelegde" werken van het Deurganckdok. Toen de S.P.ers met een Flandriaboot aanlegden in Doel werden ze opgewacht door actievoerders met spandoeken en affiches.

Voor Doel 2020 is het onaanvaardbaar dat op een studiedag over haven en milieu enkel gesproken wordt over de problematiek van de stilgelegde werken en de door Europa opgelegde natuurcompensaties terwijl de gemeenschap en de mensen van Doel compleet worden genegeerd. Dat natuurcompensaties ten koste gaan van een actieve landbouwgemeenschap blijkt evenmin een punt voor de organisatoren van de studiedag.
Doel 2020 wil paal en perk stellen aan deze arrogantie en eist dat men eindelijk tegemoet komt aan de noden van alle Doelenaars.

Toen de zowat 150 deelnemers in de bussen stapten die hun naar de werf van het Deurganckdok moesten brengen werden alle toegangswegen in het dorp afgezet met voertuigen en gingen de Doelenaars voor de bussen postvatten. Daarbij kwam het herhaaldelijk tot verhitte discussies.
Nadat S.P. Europarlementslid Kathleen Van den Brempt en SP-parlementslid Robert Voorhamme hadden beloofd dat Doel 2020 mocht deelnemen aan de debatten later op de dag en dat opnieuw zal geluisterd worden naar de noden van de Doelenaars, werd de blokkade opgeruimd.

Doel 2020 waarschuwt echter alle overheden en politici dat het niet langer lijdzaam zal blijven toezien hoe men gedane beloften inslikt en men verder gaat met de vernietiging van de Doelse dorpsgemeenschap en de polders.

Persmededeling - 19.09.01

Dewael overtreedt de principes van de democratische rechtsstaat

Doel 2020 reageert met ongeloof op de uitspraken van minister-president Patrick Dewael. Die verklaarde namelijk aan de pers dat hij, inzake de aanleg van het Deurgancdok in Doel, PSA Corporation Ltd, een staatsbedrijf in volle eigendom van de stadsstaat Singapore, "heeft gerustgesteld". Volgens De Wael zal een (nog te stemmen!) Vlaams decreet de aanleg van het betwiste dok mogelijk maken. Daarvoor zou de bestaande wetgeving uitgeschakeld worden die overigens voor iedere burger van tel blijft.

Ondertussen worden, sedert deze morgen, via de VRT-radio, reclamespotjes uitgezonden die de samenwerking tussen de Vlaamse regering en het regime in Singapore in een geur van wierook moeten zetten... Staatspropaganda dus voor een door de bevolking, én de hoogste rechtsorganen in dit land, én de Europese Commissie betwist project...

Met zijn demarches loopt de minister-president niet alleen vooruit op de feiten, hij gaat als hoofd van de uitvoerende macht ook zijn boekje te buiten. Het stemmen van een decreet is de bevoegdheid van het Vlaams Parlement, niet van de minister-president.

Het decreet dat men op het oog heeft en het Vlaams Parlement door de strot wil duwen is bovendien ongrondwettelijk omdat het ongerechtvaardigde discriminaties inhoudt en omdat het enkel tot doel heeft te ontsnappen aan de uitspraken van de Raad Van State en de burger de grondwettelijk bepaalde rechtsbescherming tegen de overheid via de rechter onmogelijk te maken. Dit opzet kan Doel 2020 staven met verschillende interne documenten van de Vlaamse overheid zélf en waarin duidelijk wordt gesteld dat deze ware bedoeling zeker niet in de toelichting mag worden ingeschreven, omdat het Arbitragehof een dergelijk decreet anders zeker nietig zou achten.

Tot slot is er, in dit dossier, ook nog de ingebrekestelling van de Vlaamse Regering door de Europese Commissie en zijn er nog verschillende klachten lopende. Het getuigt ronduit van een gebrek aan elementair fatsoen om opnieuw (voor de derde keer) een bouwvergunning af te leveren, zo lang er in deze zaak geen duidelijkheid bestaat, d.w.z. geen uitspraak van de Europese instellingen. Men mag niet vergeten dat het Europees recht voorrang heeft op elk decreet dat het Vlaams Parlement zou proberen te stemmen.

Doel 2020 kan niet anders dan constateren dat de Vlaamse Regering enkel lippendienst bewijst aan de democratie. Ondertussen speelt ze waterdrager voor de private belangen van multinationals en een staatsonderneming van een ronduit ondemocratisch regime (PSA). Tegelijk doet ze er alles aan om de burgers in Doel en de poldergemeenten de mond te snoeren met àlle middelen die voorhanden zijn. Dat is onaanvaardbaar en ronduit stuitend voor iedereen die nog een greintje waarde hecht aan de principes van democratie. In deze context maakt de Vlaamse Regering élke minnelijke overeenkomst in dit dossier bij voorbaat onmogelijk. Zij laat aan de Doelenaars en de inwoners van de polderdorpen géén andere keuze dan radicaal door te gaan met hun actie.

Doel 2020

Voor verdere informatie i.v.m. deze persmededeling en de juridische context kan u contact opnemen met de raadsman van Doel 2020, mr. P Matthias Storme, 0475/78.41.52.

Voor Doel 2020 kan u contact opnemen met Jan Creve , Tel. 03/773.28.33, of
ere-senator Ferdinand De Bondt, Tel. 03/777.57.77.

10.09.01

Minister van Openbare Werken Steve Stevaert liegt over voorbereiding noodwet

Minister van Openbare Werken Steve Stevaert liegt als hij stelt niet betrokken te zijn bij de voorbereiding van een noodwet om de uitspraken van de Raad Van State i.v.m. het Deurganckdok te kunnen passeren. Tegenover de pers (waaronder de camera's van kanaal 3) beweerde Stevaert (met het gezicht van een leugenaar) niet betrokken te zijn.

Uit (ondertekende) documenten die Doel 2020 intussen in handen kreeg blijkt echter het tegendeel. Als vertegenwoordiger van de Vlaamse Regering heeft minister Stevaert op 9 augustus opdracht gegeven aan het advocatenkantoor Goossens Sebreghts Jacqmain te Antwerpen; advocaat Geert Van Hoorick bij de balie te Gent; advocaat Kaat Leus bij de balie te Brussel; en medewerker van Johan van de Lanotte, Geert Goedertier, om een zogenaamd validatiedecreet voor te bereiden dat door het parlement kan geloodst worden.

In het document is expliciet sprake van:
1. een overheidsopdracht "zonder voorafgaandelijke bekendmaking" en dus zonder controle van het parlement. De begeleidingsgroep bestaat uitsluitend uit mensen van de administratie. In de totstandkoming van dit "validatiedecreet" (tot eind september) speelt het parlement géén enkele rol.
2. Een vertrouwelijke (lees: geheime) opdracht "toevertrouwd door de Commissie voor Openbare Werken van het Vlaams Parlement", terwijl deze commissie officieel van niets weet en er nergens een spoor van deze opdracht terug te vinden is. De opdrachtnemer is "tot geheimhouding verplicht" en "elke mededeling van informatie aan derden is verboden"! Voorwaar een hoogst eigenaardige manier van doen in een democratie.
3. de intentie om met deze opdracht de Raad van State voetje te lichten en dus de rechtstaat te saboteren.

Voor Doel 2020 is dit een onaanvaardbare handelswijze. Democratische spelregels zijn er voor iedereen en ten allen tijd. Niet alleen voor onmondige burgers of als het uitkomt.

In die zin is het gewoonweg stuitend via de pers te moeten vernemen van VLD-voorzitter Karel De Gucht dat burgers die nog bouwovertredingen zullen begaan hard moeten aangepakt. Terwijl ondertussen VLD-ministers instemmen dat met belastinggeld een batterij advocaten wordt ingehuurd om (onwettige) overheidswerken door te drukken.

Doel 2020 vindt het eveneens bedenkelijk dat het advocatenkantoor Sebreghts, dat in de procedures tegen het Deurgancdok de belangen van de haven verdedigt, van de Vlaamse overheid een tweede kans krijgt om (tegen blanco-cheque! én langs niet juridische weg) het Deurgancdok op, en Doel van de kaart te krijgen; Dat een academicus (en lesgever nota bene) als Geert Goedertier zich eveneens leent tot dit weinig democratisch schouwspel is zonder meer verwerpelijk te noemen.

Doel 2020 vraagt zich af in hoeverre deze overeenkomst, die afgesloten werd namens de Vlaamse Regering, gedekt wordt door alle regeringspartijen? Voor Doel 2020 is het alleszins duidelijk dat de uitwerking van een uitzonderingswet de geloofwaardigheid van paars-groen ernstig in het gedrang brengt. Het is niet mogelijk om enerzijds de democratie met hand en tand te verdedigen om zich anderzijds te lenen tot ronduit fascistische methodes.

De volledige tekst van de gehandtekende overeenkomst is terug te vinden op de webstek van Doel 2020: www.doel2020.org. Op de homepage onderaan vindt u een verwijzing naar deze tekst.

06.09.01

Ongeloof over reacties Vlaamse parlementairen

Doel, een stuitend voorbeeld van wat de globalisering kan aanrichten

Doel 2020 reageert met ongeloof op de manier waarop Vlaamse parlementairen van verschillende partijen de aanmaak van een zogenaamd 'validatiedecreet' om het Deurganckdok te depanneren, proberen vergoelijken.

Zo zei CVP-politica Wivina De Meester, tevens voorzitter van de Commissie Openbare Werken, dat zij en andere Vlaamse politici "gechoqueerd" waren door de aanblik van de nutteloze bouwput in Doel en daarom tot de actie overgaan. Het mag tellen voor iemand die deel uitmaakt van een naar vernieuwing strevende partij, dat werkloze kranen blijkbaar choquanter zijn dan een dorp met honderden inwoners dat men wil opruimen.

Doel 2020 ergert zich eveneens aan de uitspraken van Agalev-man Johan Malcorps. Die verklaarde aan de pers dat Agalev bereid is de uitzonderingswet goed te keuren "als die beperkt blijft tot het Deurganckdok". Doel 2020 herinnert er aan dat het niet de eerste keer zou zijn dat Agalev zich laat rollen door de havenlobby. Eerder, in mei 2000, slikte Agalev al de beslissing rond de opruiming van Doel mits de garantie voor leefbaarheidsmaatregelen. Van die leefbaarheidsmaatregelen is echter nog altijd NIETS in huis gekomen. De dorpsopbouwwerker die indertijd met veel bombarie werd aangekondigd houdt er (per week) een halve dag kantoor. Maar daar houdt het ook mee op. De man mag, noch kan, initiatieven nemen ten gunste van het belaagde dorp.

Doel 2020 hekelt de hypocrisie van een deel van de Vlaamse politici die deze dagen hun steun betuigen aan de anti-globaliseringsbeweging maar terzelfder tijd niets ondernemen als in eigen land een gans dorp dreigt geslachtofferd te worden aan diezelfde globalisering. Doel wordt in Europa hoe langer hoe meer een van de meest stuitende voorbeelden van hoe mensen worden opgeofferd aan de particuliere belangen van internationale kapitaalgroepen. Doel 2020 zal in het kader van de komende anti-globaliseringsacties dan ook niets onbenut laten om de gerechtvaardigde strijd voor het behoud van Doel in de schijnwerpers te zetten.

Doel 2020, doet samen met de milieubeweging en de landbouwverenigingen een oproep aan alle democratische politici om te verhinderen dat de rechtsstaat buiten spel wordt gezet en totalitaire middelen, zoals noodwetten, worden gebruikt om de burger de mond te snoeren.

Doel 2020

Persmededeling Doel 2020 d.d. 05.09.01

Vlaamse Regering probeert Raad Van State buiten spel te zetten.

Dictatoriale middelen om blunders op de Linkeroever toe te dekken.

Sedert de beslissing van 7 maart 2001 door de Raad van State om de bouwvergunning voor het Deurganckdok in Doel te schorsen is de Vlaamse Regering in de weer om, in het grootste geheim, een nooddecreet in elkaar te boksen. Daarmee kan de overheid zowel de wettelijk voorziene inspraakprocedures als uitspraken van het hoogste rechtsorgaan negeren. Dat staat vandaag te lezen in het weekblad Knack.

Dit nooddecreet wordt momenteel voorbereid door een groep advocaten die zonder openbare procedure werden aangeworven en contractueel verplicht zijn tot geheimhouding.

Van de 'informele werkgroep' die sedert mei aan het werk is, is in parlementaire documenten geen spoor terug te vinden. Officieel weet de Commissie Openbare Werken van niets.

Ondertussen proberen de juristen van het Vlaams Gewest en het Antwerps Havenbedrijf een uitspraak over de tweede gewestplanwijziging in de lopende procedure bij de Raad Van State te vertragen. Als het nooddecreet eerder klaar is wordt de klacht namelijk zonder voorwerp.

Voor Doel 2020 is het duidelijk dat hier duistere machten aan het werk zijn voor wie democratie niets meer is dan een schaamlap. Uit de uitspraken van de Raad Van State en de opmerkingen van de Europese Commissie blijkt keer op keer dat de Vlaamse Regering in het dossier Doel zwaar in de fout is gegaan. Het enige antwoord dat die Vlaamse Regering hierop weet te verzinnen is een zogenaamd "validatiedecreet" waardoor de inspraak van de burger wordt onmogelijk gemaakt en het hoogste rechtscollege in het land buiten spel wordt gezet. Dat zijn de praktijken van dictaturen en regimes waar elk normaal mens de neus voor ophaalt.

Doel 2020 roept dan ook alle democratische krachten, en in het bijzonder alle democratische parlementsleden, op om zich met hand en tand te verzetten tegen dit staatsfascisme dat niets anders voor ogen heeft dan de normale democratische besluitvorming en rechtsgang in het land te verhinderen. En enkel ten dienste staat van een kliek kapitalisten voor wie mens, gemeenschap en milieu niet meer zijn dan stoorzenders in hun megalomane plannen.

22/08/01

De vrijwillige verkoop van woningen te Doel

1e - Over de stand van zaken bij de 'onteigening' van de woningen te Doel worden de wildste verhalen rondgestrooid - door de overheid en de heer Aelbers.

Er is in de dorpskern te Doel geen sprake van "onteigeningen". Daarover zal in de toekomst nog een hartig woordje worden gesproken.

We beschikken nu over een publicatie van de gemeente Beveren afgesloten op 18 juli 2001 die de reele toestand op 1 juli 2001 aangeeft (1).

2e - Van de op 20.01.1998, 255 bewoonde woningen (2) in de kern Doel zijn er op 1 juli 2001 precies 116 (3) eigendom van de Maatschappij voor het Grond- en lndustrialisatiebeleid van het Linkerscheldeoevergebied, dat wil zeggen 46 % van de bewoonde woningen.

3e Er zijn 170 (4) inwoners van Doel die de leefgemeenschapspremie ontvingen voor een gezamenlijk bedrag van 22 miljoen BEF, en die nog steeds te Doel wonen in de woningen die het gezinshoofd minnelijk verkocht aan de Maatschappij.

Dit alles brengt mede dat van de 116 woningen die eigendom van de Maatschappij zijn er ten minste 70 (nog) bewoond worden door deze mensen die de leefgemeenschapspremie reeds ontvingen (5).

4e De "Ambtelijke Nota" blijft hardnekkig in al zijn statistieken en beschouwingen de 26 huurwoningen meerekenen die eigendom zijn van de Gewestelijke Maatschappij voor Huisvesting, alsof die woningen ook het voorwerp zouden kunnen uitmaken van een zogenaamde "minnelijke aankoop".

Niets is minder waar. Daartoe volstaat het de beslissing van de Vlaamse Regering van 27 april 2001 (6) te lezen. Die beslissing handelt over "Een tijdelijk bewoningsrecht ter garantie van de woonzekerheid en van woonkwaliteit te Doel".

Welnu onder punt 2.2 van de toelichting van de toenmalige Minister wordt gehandeld over de Gewestelijke Maatschappij voor Huisvesting van Beveren.

De Vlaamse Wooncode, in toepassing van art. 34 ?3 van die code, laat niet toe te verkopen aan de Maatschappij voor het Grond- en Industrialisatiebeleid op het Linkerscheldeoevergebied.

Om deze woningen in het bezit van de 'Maatschappij" (eigenlijk in het bezit van het Vlaamse Gewest dat als paravent - met onze centen - dient voor het Gemeentelijk Havenbedrijf te Antwerpen) moet gewacht worden tot er een onteigeningsbesluit wordt getroffen door de bevoegde Minister en dit kan - indien de woorden van de huidige regering nog een betekenis hebben niet vroeger dan het jaar 2004.

5e - Wij moeten noodgedwongen eindigen met een vraag (7). Op de televisie VRT en Kanaal 3 hoorde ik, op zondag 5 augustus na afloop van de succesrijke Scheldewijdingsfeesten, de heer Firlefijn verklaren dat meer dan 80 % van de
woningen van Doel reeds werden "onteigend". Hoe komt iemand ertoe zulke dingen te verklaren? Vooral als men weet met welke edelmoedigheid en kunde hij zich inzet voor de organisatie van de Scheldewijdingsfeesten?

Om onze bijdrage niet al te scherp te maken hebben wij de eindconclusie van het ambtelijk rapport niet willen citeren.

Wij vragen dringend aan het College van Burgemeester en Schepenen van Beveren en aan de ganse gemeenteraad: maak toch geen klucht van het "tijdelijk bewoningsrecht ter garantie van de woonzekerheid en van de woonkwaliteit in Doel".

Eresenator Ferdinand De Bondt


Bronnen

1 Gemeente Beveren - "Ambtelijke nota ten behoeve van de Werkgroep Tijdelijk Bewoningsrecht Doel, Actualisatie juli 2001" - Jan Noppe, gemeentesecretaris en Luc Vigoureux, linkeroeverconsulent, 15 bladzijden, 19 bladzijden bijlagen - hierna geciteerd als 'Ambtelijke nota"

2 o.c. Ambtelijke nota- wij citeren - blz. 4 - punt 1.2.2 er zijn op 20.01.1998 255 effectief bewoond in de dorpskern te Doel - pro memorie 20.01.1998 is de datum van de beslissing van de Vlaamse Regering (Van den Branden-Baldewijns/Stevaert) voor de bouw van het Deurganckdok en de daaraan gekoppelde verdwijning van Doel.

3 o.c. Ambtelijke nota - wij citeren - op 1. 07.2001 zijn er daarvan (ingevolge verleden van akte van aankoop) 116 eigendom van de Maatschappij.

4 o.c. Ambtelijke nota - wij citeren - laatste "verfijnd tot op het niveau van de dorpskern gelden volgende cijfers 170 inwoners op basis van de onderstaande akten van aankoop.

5 o.c. Ambtelijke nota - wij citeren - blz 8 - Punt 1.6 Hervestiging - tweede lid - Gemiddeld kan men in Doel 2,4 a 2,5 personen per gezin rekenen.

6 (VR/2001/27.04/DOC.0354) - Een tijdelijk bewoningsrecht ter garantie van de woonzekerheid en van de woonkwaliteit in Doel.

7 o.c. Ambtelijke nota - wij citeren - op blz.15 de laatste vijf lijnen van de ambtelijke nota: Tot slot dient - net als in het basisrapport - benadrukt dat deze nota is opgemaakt door ambtenaren en dit om in het kader van het tijdelijk bewoningsrecht de evoluties te kunnen opvolgen. De nota geldt dus als een strikt ambtelijk document waaruit in geen geval de beleidsvisie van de politieke bestuursorganen van het Gemeentebestuur van Beveren kan worden afgeleid.

Persconferentie t.g.v. de 27ste Scheldewijdingsfeesten - 05.08.01

Procedures

Momenteel liggen de werken aan het Deurganckdok nog altijd stil. In havenkringen hoopt men opnieuw te kunnen starten in de loop van de maand november. Maar dat zal grotendeels afhangen van de uitspraak in de procedure rond de tweede gewestplanwijziging. Feit is dat de vragen van de Europese Commissie en de procedures van Doel 2020 en de milieuverenigingen de Antwerpse havenbestuurders pijn doen.

Die nemen hoe langer hoe meer hun toevlucht tot demagogie om hun groot gelijk te halen.
Het heet dat wij de Antwerpse haven "wurgen"; wij "het algemeen nut in het gedrang brengen"; louter "individuele belangen" zouden behartigen. Mijnheer Restiau(AGHA) stelt zich zelfs openlijk vragen bij "het democratisch gehalte" van dit alles. Daarbij gaan Mr. Restiau en zijn havenvrienden gemakshalve voorbij aan het feit dat de beslissing rond het Deurganckdok een van de meest frappante voorbeelden is van canapepolitiek; dat nooit geluisterd is naar de talrijke bezwaren uit alle lagen van de bevolking; dat tienduizend officiele bezwaarschriften gewoon onder de mat geveegd zijn.

Dat misprijzen voor mens en streek gaat trouwens nog altijd door. Tot op de dag van vandaag vinden werken plaats die niet vergund zijn; waar nog onteigeningen voor moeten plaatsvinden , enz... Zo was er vorige zomer nog heel wat opschudding in de Wase polderdorpen toen in opdracht van de Administratie Waterwegen en Zeewezen (AWZ) met de aanleg van de ringweg rond het Verrebroekdok werd gestart en de bulldozers zich gewoon door de bebouwde akkers groeven. En dat terwijl de onteigeningsprocedure nog moest gestart worden. Enkele maanden later was het weer raak toen aan de rand van het natuurgebied De Putten, eveneens in opdracht van AWZ, illegale ontbossingswerken en reliefwijzigingen plaatsvonden. Na klachten werden in beide gevallen de werken trouwens stilgelegd.

Met onze vorderingen bij diverse rechtbanken en instanties willen wij een halt toeroepen aan de manier waarop het internationaal kapitaal over mens en gemeenschap heen walst. Ons uitgangspunt is het algemeen belang van de gemeenschap en de bekommernis om ethische besluitvorming. In die zin verdedigen wij de belangen van de mensen in Doel en de polder tegen de particuliere belangen van internationale kapitaalgroepen.

Wat men daar verder ook over ook mag beweren, als en de Raad van State, en de Europese Commissie ernstige vragen hebben bij de ontwikkeling op de Linkerscheldeoever; als overal in Vlaanderen mensen zich blijven engageren voor de bewoners in Doel, dan zegt dat vooral veel over de wijze van besluitvorming waarmee wij hier worden geconfronteerd.

De gigantische (financiele) schade die de haven van Antwerpen dreigt op te lopen heeft ze te danken aan de arrogantie en de kortzichtigheid van haar bestuurders en aan niets anders.

Leefbaarheidsmaatregelen en woonrecht

Ondanks de beloofde leefbaarheidsmaatregelen (19 mei 2000) is er in die zin tot op de dag van vandaag niets gebeurd. De opbouwwerkers hebben middelen nog beslissingskracht. In heel wat dossiers worden ze gewoon buitengehouden. De druk op de bewoners om te verhuizen, ook al is men daar niet toe geneigd, is nog altijd zeer hoog. In die zin speelt sociaal bemiddelaar Aelbers nog altijd zijn zelfde (nefaste) rol van vroeger.

Wie zijn eigendom wil verkopen aan het onteigeningscomite Gent kan dat enkel als de huurders zijn opgezegd. Dat maakt dat huurders het dorp worden uitgejaagd.

Wie na de vrijwillige verkoop van zijn goed in Doel wil blijven kan nog een jaar gratis wonen maar moet dan, volgens de bepalingen van het woonrecht, huur betalen. Die huur is zodanig hoog dat het ganse woonrecht een lege doos dreigt te worden. Vanuit het gemeentebestuur van Beveren werd aangedrongen op een huurprijs die 1,4% zou bedragen van het bedrag waarvoor de eigendom werd aangekocht. In de werkgroep, belast met de invulling van het woonrecht, heeft men veel hogere percentages kunnen doordrukken zodat sommige bewoners nu geconfronteerd worden met huurbedragen van 20.000Fr en hoger! Terzake steunen wij het gemeentebestuur in zijn eis voor betaalbare huurprijzen.

Uit sommige documenten blijkt dat men inzake "afbraak van krotten" bijzonder ruim wil interpreteren.

Leegstaande woningen laat men soms bewust verkrotten.

Kort samengevat wijst alles er op dat wat de leefbaarheid van Doel moet versterken eenvoudigweg wordt gesaboteerd. De administratie en in het bijzonder de Maatschappij voor Grond en Industrialisatiebeleid blijken hier een toonaangevende rol in te spelen.

Concreet vragen wij aan de regeringspartij Agalev, en minister Mieke Vogels in het bijzonder, dat zij inzake Doel hun verantwoordelijkheid opnemen. Tot vorige verkiezingen was Doel voor Agalev een prioriteit. Na de nefaste beslissing van 19 mei 2000 maakte minister Vogels zich sterk dat voor Doel een nieuwe toekomst begon. Maar het bleef bij woorden. De minister, de regeringspartij Agalev, zijn bij machte om de verrottingsstrategie in Doel een halt toe te roepen en echte impulsen te geven aan de leefbaarheid. Op wat wachten zij?

MER-concept

Het nieuwe MER-rapport voor het Deurganckdok zit in zijn laatste fase. Uit het MER-concept, in ons bezit, blijkt:

1. Dat onze actie in die zin resultaat heeft dat men oog begint te krijgen voor zuinig ruimtegebruik. 2. Men echter weigert om dit door te denken waardoor een groot deel van het nieuwe MER rapport gewoon als literatuur kan bestempeld worden.

Zo worden alle alternatieven voor het Deurganckdok opnieuw tegen het licht gehouden maar. neemt men anderzijds de verworvenheden(?) van de tweede gewestplanwijziging van september 2000 mee als het over de finale beoordeling gaat van de optie A7. Dat wil dus zeggen dat de alternatieven enkel voor de leute worden onderzocht. Ook de "beslissing" van 20 januari 1998 wordt als onomkeerbaar beschouwd.

Uit de studie blijkt bovendien onomstotelijk vast te staan dat de keuze van het project enkel en alleen inspeelt op de verlangens van grote rederijen en volledig voorbijgaat aan het algemeen belang, datgene wat dus nuttig en wenselijk is voor de ganse gemeenschap.

Dat het gebied van Doel en de polder een grote cultuurhistorische waarde heeft werd door ons en ook in verschillende publicaties reeds verschillende malen onderstreept. Dat wordt nu ook bevestigd in deze studie.

Terzelfdertijd gaat men er (in het hoofdstuk natuurcompensaties) echter van uit dat alles maakbaar is. Zo loopt in het kader van deze studie een onderzoek naar een alternatieve locatie voor het eeuwenoude gebied De Putten... Onder het motto: alles is mogelijk wil men, wat men niet zo maar kan vernietigen, opscheppen en overpoten: mensen, natuur,...

Daarvoor moet volgens deze studie vooral de landbouw het gelag betalen. Ondanks het feit dat de polder nog altijd een bloeiend landbouwgebied is, situeert men de natuurcompensaties juist daar. Voor Doel 2020 blijft het echter onaanvaardbaar dat de industrie wat ze vernielt aan natuur compenseert met landbouw.

In hoofdstuk 14 van het MER-concept gaat men dieper in op "de mens". Bedenkingen daarover vindt u in een aparte bijlage van Ferdinand De Bondt.

Bijlage

Hoofdstuk 14 onder de titel Mens (Mer-LSO-Dgdk)

Het document Concept-MER, Linkerscheldeoever-Deurganckdok, voorlopig vastgelegd op 18 juli 2001, bevat een hoofdstuk 14 onder de titel 'Mens: Sociaalorganistorische aspecten', van de hand van de erkend deskundige voor de discipline mens en landschap Rik Houthaeve, en van Diederik Franco voor de discipline mens (socio-organisatorische aspecten incl. verkeer en mobiliteit).

Alhoewel de deskundigen in het punt 14.1.4 uitgaan van de stelling, wij citeren: "Sleutelbegrip ten aanzien van het functioneren van de nederzettingsstructuur (woonkernen) is leefbaarheid", luiden kun conclusies hallucinant in strijd daarmee .

Wij citeren hun besluit 14.3.5: 'Uit een beschouwing van de huidige sociaaleconomische situatie in Doel kan geconcludeerd worden, dat, waar het enkele jaren geleden nog als leefbaar gekenschetst kon worden, de toestand inmiddels in die mate verslechterd is en deze de komende jaren nog gradueel zal verslechteren, dat de trend naar onleefbaarheid moeilijk (zo niet onmogelijk) om te buigen is. Maar, en het kan niet voldoende benadrukt worden, dit houdt geen direct verband met de ontwikkelingen rond het Deurganckdok".

Brutaal gezegd : Doel is niet de zaak van het Deurganckdok!

Maar de arrogantie van de deskundigen gaat nog een stap verder waar zij in het punt 14.3.6 'Milderende maatregelen', wij citeren, stellen: "In het licht van de regeringsbeslissing rond de toekomst van Doel, die niet samenhangt met het onderhavige project, en de conclusie, dat de aanleg van het Deurganckdok geen directe gevolgen heeft voor het sociaal economisch klimaat in Doel, kan gesteld worden dat er geen milderende maatregelen noodzakelijk zijn."

Mijn besluit : de hierboven aangehaalde uitspraken van de twee geciteerde deskundigen die, zoals ze zelf verklaren, zouden tot stand gekomen zijn op basis van hun wetenschappelijke kennis en van de gesprekken die ze voerden met 'bevoorrechte getuigen' (die overigens niet genoemd worden), roepen vragen op.

Deze projectmatige MER-studie, overigens evenzeer als de K.B.-analyses, hebben geen enkele aansluiting bij de vraag naar de keuze van de waarden en hun onderlinge prioriteiten bij de besluitvorming rond grote projecten met wijdlopende en onomkeerbare gevolgen.

Ferdinand de Bondt

01.08.01

Antwerpse haven blijft blunderen

Verrebroekdok werd gegraven terwijl onteigeningen nog altijd moeten plaatsvinden!

Uit een artikel in De Wase Koerier van morgen, donderdag 2 augustus, blijkt dat de onteigeningen voor het Verrebroekdok, dat intussen werd gegraven, nog altijd niet rond zijn!

Vorige zomer was er reeds heel wat opschudding in de Wase polderdorpen toen in opdracht van de Administratie Waterwegen en Zeewezen (AWZ) met de aanleg van de ringweg rond het Verrebroekdok werd gestart en de bulldozers zich gewoon door de bebouwde akkers groeven. En dat terwijl de onteigeningsprocedure nog moest gestart worden. Enkele maanden later was het weer raak toen aan de rand van het natuurgebied De Putten, eveneens in opdracht van AWZ, illegale ontbossingswerken en reliefwijzigingen plaatsvonden. Na klachten werden in beide gevallen de werken trouwens stilgelegd.

Op basis van documenten van het Wase Polderbestuur die De Wase Koerier kon inkijken blijkt nu dat daar waar het Verrebroekdok uitgegraven is de onteigeningen voor een straat van meer dan 1,5krn zelfs nog moeten opstarten!

Voor Doel 2020 bewijst dit andermaal met welke driestheid en welk misprijzen voor alle rechtsregels de havenbestuurders en Vlaamse administratie te werk gaan. Dat met deze werkwijze, die blijkbaar meer regel is dan uitzondering voor de havenwerken op Linkeroever, de blunders zich opstapelen kan dan ook moeilijk verbazen.

Doel 2020 dringt er op aan dat er van hogerhand eindelijk eens paal en perk wordt gesteld aan deze misbruiken en individuele burgers niet telkens naar de rechtbank dienen te stappen om het algemeen belang te verdedigen.

20.06.01

Persmededeling van ere-senator Ferdinand De Bondt

Deze morgen werd in het Cultureel Centrum te Beveren onder het voorzitterschap van de heer Balthazar, optredend als regeringscommissaris en in opdracht van de Vlaamse Regering, een eerste zogenaamde klankbordgroepvergadering Strategisch Plan Linkerscheldeoevergebied gehouden.

Naast uiteenzettingen van de vier verschillende werkgroepen die dit Strategisch Plan Linkerscheldeoevergebied uitwerken, word ook het juridisch kader geschetst waarin dit zich afspeelt

Van deze gelegenheid werd gebruik gemaakt door Dr. W. Deijsselberg coördinater van de studiegroep die in opdracht van het Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen een Mer-rapport opstelt, teneinde de mogelijkheid te creëeren voor het uitreiken van een nieuwe bouwvergunning voor het Deurganckdok, een toelichting gegeven over de aanpak en de verwachtingen daaromtrent.

In de bespreking die daarna volgde (er worden slechts drie interventies genoteerd) kwam de heer P. Van Broeck, landbouwer in de Prosperpolder en met bedrijfsterreinen in de Oud-Arenbergpolder aan het woord.

Hij stelde vast dat zowel de heer Deijsselberg als de gouverneur gesteld hebben dat de leefbaarheid van Doel naast het Deurganckdok perfect mogelijk is en dat - mede ingevolge de mogelijkheid tot het dempen van het Doeldok en mits de nauwkeurige studie van de diverse alternatieven inzake berging van de uitgraafspecie - er geen aanleiding hoeft te zijn voor het verder onder zand brengen van de bestaande polders in het noorden van het Land van Waas. Het was vooral de gouverneur die de noodzaak onderlijnde van het in rekening brengen van het maatschappelijk draagvlak van het geheel van deze voorgenomen inspanningen.

De interveniënt pleitte vervolgens, uitgaande van deze vaststellingen, voor meer eerbied voor mens en ruimte: hetgeen in zijnen hoofde betekent het sparen van de gemeente Doel en de bestaande Polders als landbouw- en woonzone.  Daaruit zou voor het hele project van het Deurganckdok een win-win-situatie kunnen voortkomen.

Hij waarschuwde voor het feit dat, indien men op een andere wijze zou besluiten, er opnieuw het reële gevaar ontstaat dat de plannen blijvend doorkruist zullen worden door juridische procedures.
Het was niet de gouverneur die op deze tussenkomst antwoordde, maar een medewerker van de bevoegde Minister voor Openbare Werken, die liet verstaan dat we hier te doen hebben met een regeringsbeslissing en dat het niet vanzelfsprekend is daar verandering aan te brengen, maar dat niettemin bij nader inzien er allicht andere mogelijkheden kunnen ontstaan.

22.06.01

Doel 2020 zet strijd onverminderd verder!

Doel 2020 ontkent tenstelligste sommige berichtgeving in de pers als zou het haar bedoeling zijn af te zien van verdere juridische acties tegen het Deurganckdok.

Naar aanleiding van de klankbordgroepvergadering Strategisch Plan Linkeroevergebied op 20/6/2001 waar ook vertegenwoordigers van Doel 2020 aan deelnamen werd, door de heer Deijsselberg, coordinator van het nieuwe Milieu Effectenrapport voor het Deurganckdok gesteld dat ondanks het Deurganckdok de leefbaarheid van Doel kan gegarandeerd worden.

Volgens Deijsselberg moet het dorp dus niet verdwijnen en zijn geen nutteloze opspuitingen in de polders nodig.

In de tussenkomst van een van de verantwoordelijken van Doel 2020 werd er op gewezen dat het aan de overheid is om hiermee rekening te houden. Indien zij dit blijft negeren zal zij blijvend geconfronteerd worden met juridische acties van Doel 2020.

Het mag duidelijk zijn dat in de huidige configuratie waarbij Doel (mogelijk) moet sneuvelen en een deel van de Wase polders wordt opgeofferd er geen sprake is van enige stopzetting van onze juridische procedures.

Namens Doel 2020,
Jan Creve en Ferdinand De Bondt

09.05.01

Bewoningsrecht in Doel

Elke Belg en iedere vreemdeling die een verblijfsvergunning heeft om in ons land te verblijven mag zich vestigen in het Koninkrijk op die plaats waar hij het zelf wil.

Alleen mensen die een gevaar voor de samenleving kunnen uitmaken, kunnen na het uitzitten van hun straf, bepaalde verplichtingen van woonst, mits in acht name van strikte voorwaarden van de zijde van justitie, worden opgelegd.

Wie zich in Doel wil vestigen kan dit vandaag en ook in de toekomst vrij doen, tenminste als 'Titel II - De Belgen en hun rechten' uit onze Grondwet nog enige betekenis behoudt.

Het kiezen van zijn woonplaats te Doel afhankelijk maken van de toelating van het College van Burgemeester en Schepenen van de gemeente Beveren (en van allerlei voorwaarden nog vast te leggen door een of andere schimmige commissie) is een maatregel die alleen in een dictatuur of in oorlogstijd kan worden uitgedacht.

Wij nodigen de Vlaamse Regering dringend uit om de maatregelen die zij daaromtrent zou genomen hebben, althans volgens de media, onmiddellijk terug te trekken.

Eresenator Ferdinand de Bondt

16.04.01

Doelse kogge moet weer naar Doel komen!

Op 18 april a.s. heeft op het kabinet Sauwens een onderhoud plaats over de toekomst van de Doelse kogge. Daar bestond afgelopen dagen heel wat getouwtrek rond tussen Antwerpen en Waaslandse overheden.
Voor Doel 2020 hoort de kogge thuis in een nog te bouwen bezoekerscentrum in Doel waar ook de andere bodemvondsten uit het L.O. havengebied een onderkomen kunnen krijgen. Doel zou op die manier een enorme toeristische impuls kunnen
kunnen krijgen.

Voor Doel 2020 is het Duidelijk dat de Wase overheden, en de gemeente Beveren in het bijzonder, van de huidige situatie gebruik moeten maken om Doel nieuwe impulsen te geven.Nu de werken aan het Deurganckdok voor maanden, misschien zelfs voor jaren, stil liggen, en men er ook in havenkringen van uit gaat dat er nooit nog een tweede containergetijdendok komt, is er niets meer dat maatregelen ten gunste van Doel belet.

De financiering van zo'n project kan evenmin een probleem zijn.Met de gigantische winsten die de haven en de bedrijven op L.O. maken is de investering in een historisch bezoekerscentrum met Europese allure een peulschil.

Doel 2020 is ervan overtuigd dat met de localisering van de kogge in Doel, Doel opnieuw een schitterende toekomst wacht en het dorp nog meer een toeristische topper kan worden. Doel 2020 vraagt dan ook van de Wase politici en al diegenen die oprecht bekommerd zijn om Doel dat zij de nodige politieke moed aan de dag leggen en mee zouden ijveren voor een terugkeer van de kogge naar Doel.

11.04.01

Na ontslag dorpsopbouwwerker: wat nu, Vlaamse regering?

Vandaag raakte via het dagblad De Morgen en het weekblad De Wase Koerier het ontslag bekend van de dorpsopbouwwerker Wim Van Acker, die op 19 februari werd aangesteld, en door het kabinet van Vlaams Minister Vogels en door volksvertegenwoordiger Stassen te Doel aan de bewoners van Doel en aan de pers werd voorgesteld op 1 maart. Naar verluidt is het ontslag 'arbeidsrechterlijk' volledig in orde!

Uit de feiten blijkt thans zonneklaar dat het nooit de bedoeling is geweest om met de aanstelling van een opbouwwerker ingrijpende maatregelen te treffen ten gunste van Doel (wij herinneren aan : geen werkingsmiddelen, geen vaste stek te Doel, geen begeleidingsgroep, geen directe kontakten met het College te Beveren).

'Met grote bezorgdheid' heeft eresenator Ferdinand de Bondt, zich onmiddellijk na het vernemen van dit ontslag, gewend tot de bevoegde Minister, om over deze kwestie opheldering te bekomen, opheldering die tot heden is uitgebleven.
De regeringsbeslissing van 19 mei 2000 over de leefbaarheid van Doel vormt een geheel; als de bevoegde minister de taak en de opdracht van de dorpsopbouwwerker laat vallen; valt ook al de rest van dat akkoord. De daad is nu aan de verantwoordelijke minister en haar collega's.
Van het RISO of van een bepaalde (roddel-)pers mag de uitvoering van de beslissing over de leefbaarheid van Doel niet afhangen.

Als de Vlaamse regering echt en oprecht iets wil doen voor het voortbestaan van Doel, dan staat Doel 2020 ter beschikking, als de meest representatieve bewonersgroep in Doel, van 'blijvers' en 'vertrekkers'. Iets doen voor Doel is geheel iets anders dan betutteling vanuit de ivoren toren te Brussel, maar met moed en durf de stap zetten naar de mensen toe. In Vlaanderen en ver daarbuiten weet men het - Doel is het meest bedreigde dorp In Vlaanderen.

De bal in plaats van de man spelen is onze boodschap. Terzake blijft Doel 2020 beschikbaar voor gesprek.

02.04.01

Ondanks terugtrekking bouwvergunningsaanvraag gaan onteigeningen voor Deurganckdok en opspuitingen Arenbergpolder gewoon door

Doel 2020 stapt opnieuw naar Raad Van State

Ondanks de aankondiging alle nog lopende dossiers i.v.m. het Deurganckdok op te schorten gaan de onteigeningscommissarissen in het gebied Doel 3 (Arenbergpolder en Doelpolder) gewoon door met onteigeningen alsof er niets aan de hand is. Dat is voor Doel 2020 onaanvaardbaar.

Het onteigeningsbesluit Doel 3 werd door Johan Sauwens ondertekend op dezelfde dag als de Raad Van State besliste om de bouwvergunning voor het Deurganckdok te schorsen. Deze schorsing leidde er toe dat Minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen ook de bouwaanvraag voor de baggerwerken in het Deurganckdok terugtrok. Daardoor wordt het onteigeningsbesluit zonder voorwerp maar dat belet de onteigeningscommissarissen niet gewoon door te gaan alsof er niets aan de hand is.

Doel 2020 vindt dat dit van weinig respect getuigt van de kant van Johan Sauwens voor de beslissing van zijn collega Van Mechelen. De samenhang in het beleid vraagt dat ook het onteigeningsbesluit wordt teruggetrokken.

Doel 2020 van zijn kant heeft intussen zijn steun uitgesproken aan de getroffen landbouwers en gaf haar advocaten opdracht een nieuwe procedure voor te bereiden om het onteigeningsbesluit door de Raad Van State te laten
schorsen en vernietigen.

Met dank voor opname,

Namens Doel 2020,

Jan Creve, Tel. 03/773.28.33.

Ferdinand De Bondt, Tel. 03/777.57.77.